Pater Marcel DobbelaereDobbelaere Marcel

 

Geboren in Ledeberg op 8 februari 1935

Religieuze geloften op 8 september 1958

Priester gewijd op 4 augustus 1963

Missionaris in Haïti en in België

Overleden in Kortrijk op 10 januari 2021

 

“Voorwaar ik zeg je, al wat je gedaan hebt voor één van de minsten van mijn broeders en zusters, dat heb je ook voor Mij gedaan. Kom binnen in mijn Rijk.” (Matteüs 25, 40)

“Veel moed, Marcel, en God zegene en beware je”, zei ik tegen Marcel in mijn laatste contact per telefoon, de dag vóór hij werd opgenomen in de intensieve zorgen van het AZ Groeninge te Kortrijk. Hij antwoordde: “Dank je om mij te telefoneren. Zorg goed voor jezelf, Jozef.” Ik wist niet dat dit mijn afscheid van Marcel zou zijn.

We waren zeven jaar goede buren. Hij was aalmoezenier in het WZC in Eke en ikzelf in De Pinte. Wanneer de confraters – die van Oost-Vlaanderen afkomstig zijn, of daar pastoraal werk doen – viermaal per jaar samenkwamen, reed Marcel voor die samenkomsten steeds met mij mee naar Letterhoutem. Zo hadden we altijd aangename gesprekken. Toen hij in mei 2018 naar Kortrijk verhuisde, miste ik hem, maar gelukkig konden we elkaar terugzien op de eerste dinsdag van de maand, voor de recollecties in het huis van Scheut in Kortrijk. Maar dan kwam de COVID-19-crisis…

Marcel had zelf zijn uitvaartdienst goed voorbereid met gekozen en geschreven teksten, gebeden en lezingen voor zijn afscheidsliturgie en rouwprentje. Hij wilde dat het zo eenvoudig mogelijk zou zijn, hetgeen we hebben proberen naleven door zijn script te volgen.

Marcels eenvoud, nederigheid, vriendelijkheid, hartelijkheid, dienstbaarheid en dankbaarheid zijn enkele kwaliteiten waarvan de mensen, die hem gekend hebben in de plaatsen waar hij benoemd werd als missionaris van Scheut, kunnen getuigen.

“Wat je aan de minsten van de mijnen hebt gedaan, dat heb je ook aan Mij gedaan”, lezen we in Matteüs, hoofdstuk 25 vers 40. Marcel heeft geprobeerd om dat in Haïti in de praktijk te brengen – in de parochies van La Gonâve, Pignon, Mombin Crochu en Saintard – als administratief directeur van ATAAC en als econoom in Port-au-Prince, ten dienste van de confraters in Haïti. Later diende hij zijn confraters in België, als econoom in Schilde en als vice-rector in Zuun.

Ik heb verschillende keren gehoord van familieleden van bewoners van het WZC Lichtervelde in Eke hoe Marcel als aalmoezenier elke namiddag tijdens de week trouw kamerbezoeken deed. Hij luisterde naar de vreugden en pijnen van de mensen. Hij dronk koffie met hen in de cafetaria en zijn gulle glimlach en kwinkslagen waren welkom.

Marcel heeft kranig zijn ouderdomskwalen gedragen. Enkele jaren geleden werden zijn ogen steeds zwakker en daarom moest hij in 2018 stoppen met voor te gaan in de eucharistie voor de bewoners en de zusters in het WZC Lichtervelde. Dan kwam de verhuis naar het missiehuis van Scheut in Kortrijk en de uitdaging om zich aan te passen en te integreren in de West-Vlaamse cultuur…

Zijn roeping als religieus missionaris en priester heeft hij steeds gevoed met zijn diep gebedsleven. Ik herinner mij dat – tijdens de Ontmoetingsdagen CICM-BNL – ik hem dikwijls zag bidden in de kapel, nog vóór de confraters aankwamen voor het morgengebed.

Marcel heeft een mooi dankgebed geschreven voor zijn rouwprentje:

“Dank
aan de Heer mijn God die me steeds nabij was in alle omstandigheden, goede en minder goede.

Dank
aan u mijn confraters en aan allen die ik heb mogen kennen en ontmoeten, voor de blijvende genegenheid en verbondenheid.

Dank
aan u goede vrienden, dichtbij en veraf, voor uw vriendschap in liefde en trouw, zonder onderscheid van taal of kleur of stand.

Over de grens van het leven blijf ik met u allen verenigd bij de Heer onze God.

Amen.”

 

Jozef LAPAUW