Pater Frederic (Vital) MeesMees Frederic

 

Geboren in Rummen op 5 juli 1931

Religieuze geloften op 8 september 1950

Priester gewijd op 7 augustus 1955

Missionaris in Congo (Kasaï) en in België

Overleden in Sint-Pieters-Leeuw (Zuun) op 27 november 2020

 

Vital groeide op in een groot christelijk landbouwersgezin in Rummen, daar waar Vlaams-Brabant in Limburg binnendringt. Vital ging naar het klein seminarie van het nabije Sint-Truiden. Op 18-jarige leeftijd trad hij binnen in het noviciaat, hier in Zuun; Filosofie studeerde hij in Néchin en theologie in Jambes.

Hij had een scherp verstand en grote aanleg voor de wetenschappen. Hij werd daarom weerhouden door onze toenmalige oversten om aardrijkskunde te studeren in Leuven. In 1960 kon hij voor het eerst vertrekken naar het bisdom Kabinda, in de Oost-Kasaï. Hij begon zijn missieleven als leraar in het klein seminarie van Mbuji-Mayi. In 1968 volgde hij François Dufey op als directeur van het St. Paul College van Kabinda, later Shabana genoemd: dat wil zeggen vader van de kinderen. Hij verkreeg subsidies in België en Duitsland om er mooie moderne gebouwen neer te zetten.

In 1977 kwam hij terug in Mbuji-Mayi terecht, maar nu als leraar wiskunde en wetenschappen in de door onze confrater Raphaël Lambrecht opgerichte Pedagogische Hogeschool. Hij zou er meer dan 20 jaar blijven. Hij was ook zondagsonderpastoor in een paar parochies van Mbuji-Mayi.

Het overgrote deel van zijn vrije tijd besteedde hij aan zijn hobby: toestellen testen en herstellen. Vital was zeer handig en had een zwak voor al wat techniek en elektronica is. En daarbij een grote nieuwsgierigheid om door te dringen tot al wat moeilijk en gecompliceerd is. Met grote hardnekkigheid en een groot doorzettingsvermogen zocht hij tot hij er het fijne van wist. Hij heeft ontelbare radio’s, bandopnemers, computers, filmapparaten en dergelijke open gemaakt, onderzocht en hersteld. En steeds gratis! Hij was altijd blij en verrukt als hij iemand kon helpen. In de recreatie en aan tafel kon hij met veel enthousiasme vertellen hoe hij de reparatie had uitgevoerd. Zijn bureel leek veel meer op een atelier dan op de kamer van een priester-leraar. Overal lagen vijzen, schroevendraaiers, kleine en grote elektrische toestellen, meet- en testapparaten, enzovoort. Door zijn handigheid en aangeboren enthousiasme om te helpen is hij van ontelbare waarde geweest in Kabinda, Mbuji-Mayi en hier in België.

In een brief van februari 1866 – niet lang nadat hij toegekomen is in Mongolië – vraagt onze stichter Theofiel Verbist aan de novicemeester Jaak Bax in Scheut ervoor te zorgen om aan de novicen bepaalde technische vaardigheden aan te leren. Hij schrijft ook: “Hier in Mongolië is er veel vlas. Moesten bepaalde confraters leren hoe vlas te bewerken, dan zouden we vele mensen hier vooruit kunnen helpen. Ze zouden ook op de hoogte moeten zijn van de werking van de vlasmachines.” En hij gaat verder: “Anderen zouden horloges moeten kunnen herstellen en weten hoe de radertjes functioneren. Want hier hebben we niemand die dat kan. We hebben ook nood aan tangetjes om rozenhoedjes te maken.”

Als ik dit lees, dan denk ik aan Vital die tientallen tangetjes, schroevendraaiers, vijzen, klemmen en fijn en grof apparatuur op zijn kamer had. Ik heb gehoord dat Vitals inboedel verhuizen van Kessel-Lo naar Zuun niet gemakkelijk was. Er stonden nog zovele apparaten te wachten op herstel en anderen zouden nog kunnen dienen om nuttig materiaal uit te halen. In de jaren 70 al zeiden wij in Kabinda dat Vital geboren was met een schroevendraaier in de buik. Dat typeert hem heel goed.

Maar Vital was veel meer dan een technisch hoogbegaafde man. Hij is altijd een zeer aangenaam en blij confrater geweest die, ondanks grote bedrijvigheid, ook altijd tijd maakte voor de gemeenschap. Hij was altijd actief aanwezig in de kapel, de recreatie en de refter. Hij hield eraan om onder ons te zijn en uit te wisselen. Hij was altijd beschikbaar om diensten te bewijzen. Niet alleen om technische moeilijkheden op te lossen maar ook als chauffeur of voor andere broederlijke diensten.

Vital was een goed mens, zeer edelmoedig en altijd attent. Hij is heel lang zeer actief en alert gebleven, maar ineens ging het vlug, veel te vlug. Te vlug om nog te genieten van de gemeenschap van Zuun en van de bezoeken van de familie. En ook te vlug voor ons. Zijn aanwezigheid en blij enthousiasme deden ons deugd

Hij kan eindelijk rusten daar waar men hem niet meer lastig zal vallen om toestellen na te kijken en te herstellen. Want daar waar hij nu is, werkt alles perfect.

Vital, zoals de man met de vijf talenten uit het evangelie van vandaag heb jij je vele talenten heel goed gebruikt.

Je krijgt nu je loon bij ons aller Vader en bij Jezus de Heer.
Rust in vrede, je hebt het verdiend.

Frans VAN HUMBEECK