KERSTMIS 2017

 

“…een dak boven wat hoofden…” (Huub Oosterhuis)


Op 22 november jongstleden heeft Kardinaal Jozef De Kesel, voorzitter van de Belgische Bisschoppenconferentie, samen met de Sint- Egidiusgemeenschap en vertegenwoordigers van alle erkende godsdiensten in ons land met de staatssecretaris voor immigratie een verklaring ondertekend, die het zal mogelijk maken 150 Syrische vluchtelingen via een humanitaire corridor in België te ontvangen.

Begin januari 2018 zullen 100 vluchtelingen in de Belgische bisdommen onthaald worden. Het gaat hier om mensen, die bijzonder kwetsbaar zijn: kinderen, bejaarden, zieken en gehandicapten.
De lokale kerkgemeenschappen, kerkelijke en religieuze organisaties zullen voor huisvesting zorgen en voor de nodige begeleiding in de eerste periode van hun verblijf.

Veel vrijwilligers, veel mensen van goede wil, die zich beschikbaar stellen worden gevraagd om mee te werken aan een warm onthaal, waar genegenheid en respect voor ieder centraal staan. We zijn allen meer dan ooit uitgenodigd ons hart open te stellen voor de vreemdeling in ons midden.

Dit initiatief vol menselijke bewogenheid brengt ons bij de kern van Kerstmis, bij het mysterie van de menswording, het mysterie van God, die de ellende van zijn volk ziet, zijn jammerklachten hoort, zijn lijden kent, een God die afdaalt en naar ons toekomt.

Het zoeken naar een dak, gesloten deuren en harten van kleinen, die open gaan houdingen die deel uitmaken van ons menszijn. Ze zijn van alle tijden. In het Bijbelse Kerstverhaal opgetekend door de Evangelist Lucas, lezen we:

In die tijd kondigde keizer Augustus een decreet af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten inschrijven. Deze eerste volkstelling vond plaats tijdens het bewind van Quirinius over Syrië. Iedereen ging op weg om zich te laten inschrijven, ieder naar de plaats waar hij vandaan kwam. Jozef ging van de stad Nazareth in Galilea naar Judea, naar de stad van David die Bethlehem heet, aangezien hij van David afstamde, om zich te laten inschrijven samen met Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was. Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad. (Lucas 2, 1-7)

Het zijn de herders, mensen zonder aanzien, die buiten de stad leven en ’s nachts op de velden over hun kudden waken, die als eersten de Blijde boodschap van de geboorte van Jezus ontvangen. Zij laten zich raken en gaan op weg:

Herdertje met hond Herderinnetje met schapen

 

Toen de engelen waren teruggegaan naar de hemel, zeiden de herders tegen elkaar: ‘Laten we naar Bethlehem gaan om met eigen ogen te zien wat er gebeurd is en wat de Heer ons bekend heeft gemaakt.’ Ze gingen meteen op weg, en troffen Maria aan en Jozef en het kind dat in de voederbak lag. Toen ze het kind zagen, vertelden ze wat hun over dat kind was gezegd. Allen die het hoorden stonden verbaasd over wat de herders tegen hen zeiden, maar Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en bleef erover nadenken. De herders gingen terug, terwijl ze God loofden en prezen om alles wat ze gehoord en gezien hadden, precies zoals het hun was gezegd. (Lucas 2,15-20)

 

In de Japanse Kerststal, die deel uitmaakt van de interculturele kerstkribbententoonstelling in de kathedraal van Brussel en die er t/m 7 januari 2018 te bezichtigen is, heeft Pater Willy Heijmans, naast elementen uit de Japanse cultuur en de geschiedenis van het christendom in Japan ook hedendaagse onderwerpen verwerkt.

“Voor het jaar 2015, ’n jaar gedurende hetwelk onnoemelijk veel vluchtelingen in Europa onderdak zoeken, dacht ik dat het goed zou zijn om ook voor Jozef, Maria en Jezus een schamele woning klaar te maken, terwijl we bidden, dat alle vreemdelingen waardig opgevangen mogen worden.” (Willy Heijmans)

Nieuw Kerststal 2017Scheutisten zijn op vele plekken, waar ook ter wereld, en op allerlei wijze betrokken bij het onthaal van ontheemden, van vluchtelingen, van mensen die, voor oorlogsgeweld, natuurrampen, discriminatie en vervolgingen vluchtend op zoek zijn naar een nieuw thuis, naar een menswaardig bestaan, naar een veilige toekomst voor hen en hun kinderen.

Zo blijft het wezenlijke van de Kerstboodschap in het leven en werk van Scheutisten levendig en dit niet enkel durende de feestperiode.

Lees ook:

Kerstverhaal_uit_Zambia