De veertigdagentijd, een uitnodiging om te GROEIEN IN GELOOF

Een bezinning aan de hand van Johannes 6, 60-69.

 

De Broodrede in Johannes

tabghaIn het zesde hoofdstuk vertelt de Evangelist Johannes hoe Jezus zich – na de broodvermenigvuldiging - als de Gezondene van God, als het Brood des Leven voorstelt. Zijn woorden roepen afwijzende reacties op bij zijn toehoorders. Jezus antwoordt erop:

“Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Niet omdat gij tekenen gezien hebt, zoekt ge Mij, maar omdat gij van de broden hebt gegeten tot uw honger was gestild. Werkt niet voor het voedsel dat vergaat, maar voor het voedsel dat blijft om eeuwig te leven en dat de Mensenzoon u zal geven…” (Joh 6, 26v)

“Dit is het werk dat God van u vraagt: te geloven in Degene, die Hij gezonden heeft.” (Joh 6,29)

 

Verder lezen wij:

60 Toen zij dit hoorden, zeiden velen van zijn leerlingen: “Deze taal stuit iemand tegen de borst. Wie kan daarnaar luisteren?” 61 Maar Jezus, die uit zichzelf wist dat zijn leerlingen daarover morden, vroeg hun: “Neemt gij daar aanstoot aan? 62 Als gij dan de Mensenzoon ziet opstijgen naar waar Hij vroeger was! ...  65 Jezus voegde eraan toe: “Daarom heb Ik u gezegd, dat niemand tot Mij kan komen, als het hem niet door de Vader gegeven is.”66 Tengevolge hiervan trokken velen van zijn leerlingen zich terug en verlieten zijn gezelschap. 67 Waarop Jezus aan de twaalf vroeg: “Wilt ook gij soms weggaan?” 68 Simon Petrus antwoordde Hem: “Heer, naar wie zouden wij gaan? Uw woorden zijn woorden van eeuwig leven 69 en wij geloven en weten dat Gij de Heilige Gods zijt.”

 

Geloof een bewuste keuze, als antwoord op de roepstem van Jezus

Niemand kan tot Mij komen als het hem niet door de Vader is gegeven. Een echo van deze woorden van Jezus vinden we in Johannes 15 vers 16: ”Niet gij hebt Mij uitgekozen, maar Ik u.”
Dus laten wij even verwonderd stilstaan bij Gods keuze. Hij heeft mij/ons geroepen: als christen, als missionaris.

Lees verder

jmj panama 2019

 JMJ PANAMA

Pater Ghislain Toussé, Scheutist in Deurne heeft met jongeren uit het bisdom Antwerpen aan de JMJ in Panama deelgenomen.

Dit jaar stonden de Wereldjongerendagen in het teken van Maria.

“Maria vond de moed 'Ja' te zeggen. Ze gaf leven aan Gods droom. Dat vraagt God ook aan ons vandaag. Wil jij Gods droom laten vlees worden met je handen, met je voeten, met je blik, met je hart? Wil je dat de liefde van de Vader nieuwe horizonten voor je opent en je brengt op paden, die je nooit bedacht, gedroomd of gehoopt hebt en die je hart laten zingen en dansen van vreugde? Durven wij aan de engel zoals Maria antwoorden:’ Laat mij gebeuren naar uw woord’. Antwoord niet nu. Antwoord met je hart. Op deze vraag kun je enkel in de stilte van je hart antwoorden. “(uit een toespraak van Paus Franciscus aan de jongeren in Panama)

 

Hier het verslag van Ghislain

 

De Kerststal - een eeuwenoude traditie

uitgelegd in woord en beeld door Scheutisten.

 

Uit een Kerstpreek van wijlen André Loyson

Kerstmis is het geboortefeest van de Heer Jezus. De traditie van de kerststalletjes begon in Italië met Sint Franciscus. De Heilige Bonaventura beschrijft in zijn biografie over Franciscus hoe deze, met zijn broeders en met het volk, Jezus’ geboortedag wilde vieren met een kribbe, een os en een ezel. Zijn klooster was daar niet voor geschikt en hij vond een grot met een platte ruimte ervoor. In die grot plaatste hij een kribbe gevuld met hooi om daar het Kerstkindje op neer te leggen. Broeder Leo zorgde voor de os en de ezel. Veel volk kwam opdagen voor de nachtelijke kerstviering in de maneschijn. Voor de viering begon stond Franciscus met broeder Leo te mediteren vóór de kribbe, de os en de ezel. Tranen van ontroering vloeiden over zijn wangen. Hij sprak tot broeder Leo: “Hieraan moeten de mensen toch wel herkennen en begrijpen hoezeer God ons liefheeft, Hij die op deze wijze mens is willen worden om ons van Sczondeschuld te bevrijden, ons te bekleden met gerechtigheid en ons toegang te verlenen tot eeuwig leven.”Maria met kind

Dit werd de eerste kerststal in de geschiedenis. Broeder Leo vertelde nadien dat hij daar een visioen gekregen had. Hij zag op het hooi in de kribbe een wondermooi kindje liggen. Het stak op een gegeven moment zijn handjes naar Franciscus uit en deze nam het in zijn armen, legde het zachtjes tegen zich aan en na een hele poos legde hij het kindje weer op het zachte hooi en zei:” Broeder Leo, waak bij de kribbe terwijl ik mijn homilie voor de mensen ga houden vóór de grot.”

Franciscus sprak over Maria, hoezeer zij verlangde dat onze harten zelf een kribbe zouden worden waarin Jezus kon geboren worden en hoe we ons daartoe moesten voorbereiden en waardig maken. Maria is de moeder van het kindje maar Jezus heeft later eens gezegd: “Hij die de wil doet van mijn Vader in de hemel, die is voor mij een broeder, een zuster en een moeder!” (Mt 12,50)

De wil doen van God in ons leven, dat kunnen we maar als wij luisteren naar het evangelie in de Heilige Mis en de woorden van de Heer in ons hart bewaren om ze in ons leven te vertalen,-als wij warmte en liefde opbrengen voor de medemens,- als we broederlijk delen met de behoeftigen, - als we vrede bewerken en ons telkens weer van harte met anderen verzoenen, - als we verzaken aan dingen waaraan we ons teveel zijn gaan hechten en als een bekoring verwerpen ons te laten overspoelen door binnenwereldse zaken en waarden om aldus het essentiële uit het oog te verliezen, namelijk de innige godsdienstige verbondenheid met God en met Zijn Zoon Jezus, onze Verlosser, Heiland en Zaligmaker…

 

Ook Jezus kreeg een dakDe Japanse kerststal van Willy Heijmans

Willy Heijmans heeft elementen uit de cultuur, de geschiedenis en de natuur van Japan op unieke wijze in zijn kerststal verwerkt. Zo beelden de hoogste berg van Japan, de Fuji en het beroemde kasteel van de stad Himeji de achtergrond van zijn kersttafereel.
De drie wijzen, die hulde komen brengen aan het kind zijn belangrijke figuren uit de geschiedenis van het Christendom in Japan.
Ook actuele vragen zoals de opvang van vluchtelingen ontbreken er niet en worden stilletjes aangeduid door het plaatsen van het dak waaronder de Heilige Familie schuilt.

De boodschap van Kerstmis van Gods heil en menslievendheid kent geen grenzen. Ze is bedoeld voor alle volkeren ten alle tijden.

Hoe zou u de boodschap van Kerstmis willen uitbeelden? In uw eigen woorden? In een creatief werk? In gebaren vol van goedheid en genegenheid tegenover anderen?

Ook dit jaar maakt de Japanse kerststal deel uit van de tentoonstelling van internationale kerstkribben en is tot 6 januari 2019 te zien in de Brusselse kathedraal.

 

Wilt u alvast een kijk nemen, klik dan:

Lees meer...

 

 

Terugblik op 50 jaar priester -Frans van HumbeeckOp de Sankuru-rivier in Lusambo 1971

 

Deel II-missie in Afrika en elders

 

Het begin van 40 jaar verblijf in Afrika 

In september 1969 vertrok ik voor de eerste keer naar de provincie Oost-Kasaï in zuidelijk-centraal Kongo. Toen ik in de Kasaï toekwam waren er 284 Scheutisten werkzaam.

Het begon slecht: na amper 10 dagen kreeg ik zware dysenterie. Ik was bijna in paniek. Ik had, toen ik 15 à 16 jaar oud was, een serieuze hepatitis opgedaan en in Scheut had men mij in de beginjaren afgeraden om Kongo als missiegebied te kiezen. Ik dacht nu: ‘Men had gelijk. Ik ben niet geschikt voor dit klimaat.’ Gelukkig was er een confrater die me geruststelde: hij zei me: “Dat is aanpassing aan het klimaat; ik heb dat ook meegemaakt toen ik hier aankwam.” Ik werd naar Ngandajika gestuurd bij een Vlaamse dokter (hij zou later vele jaren in het Tropisch instituut in Antwerpen werken). Ngandajika ligt op ongeveer 100 km van Tshilomba waar ik ziek geworden was. Na een tiental dagen was ik genezen en vertrok met een grote camion naar Kabinda waar ik mijn eerste benoeming kreeg. Normaal gezien zou ik reispater geworden zijn in de verre missie van Kalonda maar omwille van mijn gezondheid bleef ik in Kabinda en werd er leraar in het klein seminarie. Ik moest er na drie dagen al beginnen lesgeven o.a. latijn in de poësis, wiskunde, biologie en ook lichamelijke opvoeding. Het werd een mooie tijd en ik voelde me echt op mijn gemak met de seminaristen en ook in de gemeenschap die bestond uit vier broeders, een pater Scheutist, twee Congolese diocesane priesters en twee jonge Belgen.

Het was het begin van 40 jaar verblijf in Afrika. Ik zou in de loop van de jaren regelmatig veranderen van taak, plaats, provincie en zelfs van land. Het is misschien één van de bijzonderheden van mijn missieleven dat ik zovele keren van missieprovincie veranderde. Volg maar: van Oost –Kasaï naar de USA. Vervolgens naar Vlaanderen, Kinshasa, Oost-Kasaï, West-Kasaï, Kinshasa, Kameroen en uiteindelijk België. Het is wel een zeer ongewoon parcours dat ik aflegde. Alles tesamen had ik 14 benoemingen.

Lees meer...

Logo CICMVisietekst

Onze missionaire aanwezigheid

We zijn een gemeenschap van scheutisten.

Vanuit een missionaire visie
en als religieuzen uit verschillende culturen
willen we in kleine solide multiculturele gemeenschappen
aanwezig zijn in multiculturele milieus
als zuurdesem in de wereld.
Zo geven we een getuigenis dat het mogelijk is
om samen te leven en te werken.


Samen

 

Vanuit een vernieuwde pastorale visie
staan we ten dienste
vooral van mensen aan de rand van de maatschappij.

Via lokale initiatieven
willen we verbondenheid creëren tussen mensen
over de verschillen van culturen en religies heen.

We doen dit het liefst in samenwerking met partners
en animatoren in bestaande structuren.

 

Als kleine groep van actieve confraters op het terreininternationale gemeenschap

zijn we verbonden met de oudere confraters in onze gemeenschappen en elders.

Ons engagement wordt ook door hen
gedragen en aangemoedigd.

Zo blijven we samen, oud en jong,
trouw aan de geest van
cor unum et anima una,
één van hart en één van geest.

 

 

 

 

 Provinciaal Bestuur BNL 

 

 

VAN HUMBEECK 6Terugblik op 50 jaar priester

 

Op 4 augustus van dit jaar was het 50 jaar geleden dat ik priester gewijd ben in de grote kerk van Scheut (Anderlecht). We waren met 13 Vlamingen die dag. Een Waals confrater en 2 Nederlandse medebroeders waren al priester gewijd in juli. Een derde Nederlander is een jaar later priester geworden.

In 1969, ben ik voor de eerste keer naar mijn missiegebied van de Oost-Kasaï in Kongo afgereisd.

Naar aanleiding van dit gouden priesterjubileum wil ik even terugblikken naar de beginjaren in Scheut en naar mijn missie-ervaring ginds en hier.

Deel I: roeping - intrede -vormingsjaren


1. Hoe ik Scheutist geworden ben

Eigenaardig hoe ik in Scheut terecht gekomen ben! Want 4 maanden voor mijn intrede op 7 september 1962 had ik nog nooit een Scheutist ontmoet. En toch stond ik daar op 7 september, met nog 23 andere jonge mannen, in een grote kring voor het Mariabeeld in het park van Zuun om het noviciaat te beginnen.

Waarom Scheut? Omdat ik missionaris wilde worden.

Waarom missionaris? Ik weet het nog altijd niet goed. Misschien omdat ik heel veel interesse had in aardrijkskunde en vreemde landen. Misschien omdat ik opgevoed ben in een diep christelijk gezin waar gebed en gratis inzet voor anderen belangrijk waren. Wellicht ook omdat de retraitepredikant in de poësis, aan wie ik mijn verlangen na veel aarzelen meedeelde, me Scheut aanraadde boven andere congregaties. En ook omdat onze onderpastoor van toen me juist hetzelfde zei. Maar er is nog een diepere reden waar ik met schroom over schrijf.

Lees meer...