Logo CICMVisietekst

Onze missionaire aanwezigheid

We zijn een gemeenschap van scheutisten.

Vanuit een missionaire visie
en als religieuzen uit verschillende culturen
willen we in kleine solide multiculturele gemeenschappen
aanwezig zijn in multiculturele milieus
als zuurdesem in de wereld.
Zo geven we een getuigenis dat het mogelijk is
om samen te leven en te werken.


Samen

 

Vanuit een vernieuwde pastorale visie
staan we ten dienste
vooral van mensen aan de rand van de maatschappij.

Via lokale initiatieven
willen we verbondenheid creëren tussen mensen
over de verschillen van culturen en religies heen.

We doen dit het liefst in samenwerking met partners
en animatoren in bestaande structuren.

 

Als kleine groep van actieve confraters op het terreininternationale gemeenschap

zijn we verbonden met de oudere confraters in onze gemeenschappen en elders.

Ons engagement wordt ook door hen
gedragen en aangemoedigd.

Zo blijven we samen, oud en jong,
trouw aan de geest van
cor unum et anima una,
één van hart en één van geest.

 

 

 

 

 Provinciaal Bestuur BNL 

 

 

VAN HUMBEECK 6Terugblik op 50 jaar priester

 

Op 4 augustus van dit jaar was het 50 jaar geleden dat ik priester gewijd ben in de grote kerk van Scheut (Anderlecht). We waren met 13 Vlamingen die dag. Een Waals confrater en 2 Nederlandse medebroeders waren al priester gewijd in juli. Een derde Nederlander is een jaar later priester geworden.

In 1969, ben ik voor de eerste keer naar mijn missiegebied van de Oost-Kasaï in Kongo afgereisd.

Naar aanleiding van dit gouden priesterjubileum wil ik even terugblikken naar de beginjaren in Scheut en naar mijn missie-ervaring ginds en hier.

Deel I: roeping - intrede -vormingsjaren


1. Hoe ik Scheutist geworden ben

Eigenaardig hoe ik in Scheut terecht gekomen ben! Want 4 maanden voor mijn intrede op 7 september 1962 had ik nog nooit een Scheutist ontmoet. En toch stond ik daar op 7 september, met nog 23 andere jonge mannen, in een grote kring voor het Mariabeeld in het park van Zuun om het noviciaat te beginnen.

Waarom Scheut? Omdat ik missionaris wilde worden.

Waarom missionaris? Ik weet het nog altijd niet goed. Misschien omdat ik heel veel interesse had in aardrijkskunde en vreemde landen. Misschien omdat ik opgevoed ben in een diep christelijk gezin waar gebed en gratis inzet voor anderen belangrijk waren. Wellicht ook omdat de retraitepredikant in de poësis, aan wie ik mijn verlangen na veel aarzelen meedeelde, me Scheut aanraadde boven andere congregaties. En ook omdat onze onderpastoor van toen me juist hetzelfde zei. Maar er is nog een diepere reden waar ik met schroom over schrijf.

Lees meer...

 

EEN CHRISTEN EN EEN MOSLIM ONDER ÉÉN DAK:

EEN ECHTE MISSIONAIRE UITDAGING

 

one heartDe wereld waarin we leven kan je van langsom meer als multicultureel, interreligieus en pluralistisch ervaren. Kijk rondom jou. Waar komen je buren vandaan? Welke taal spreken ze? Hoe zit dat met hun godsdienst? Dan merk je snel wat multiculturaliteit wil zeggen.

In het katholiek onderwijs wordt meer en meer gesproken over dialoogscholen. Het christendom wordt er niet langer onderwezen als de enig zaligmakende religie. De leerlingen worden uitgenodigd om in de eerste plaats te luisteren, respect op te brengen, verdraagzaam te zijn, enz. Een goede basis om een dialoog aan te gaan met andere godsdiensten en culturen.

Niemand verbaast er zich nog over dat er maar drie kinderen van een klas van pakweg twintig ingeschreven worden voor de eerste communie. De meesten zijn moslim, anderen geloven helemaal niet en de ouders van de rest liggen niet wakker van hun katholiek geloof.

Parochies, bisdommen en de hele Kerk functioneren binnen dezelfde context. Ik vraag mij af of dit nieuw sociaal en cultureel landschap zelf niet de grootste missionaire uitdaging is voor ons. Welke houding willen wij aannemen? Welke christelijke waarden bieden ons de meeste inspiratie in deze nieuwe context?

Ik loop al een tijdje met deze vragen rond en dat brengt mij ertoe om met jullie een ervaring uit 2017 te delen. Op uitnodiging van de stad Menen, verleende ik gastvrijheid aan een Irakese moslim. Wij hebben zes maanden onder hetzelfde dak geleefd. Een rijke ervaring die ik met u wil delen!

 

Welkom onbekende!

De stad Menen organiseerde in 2017 een festival rond het thema Zielzoekers. Het was bedoeld om het samenleven tussen autochtonen en allochtonen te bevorderen en om een bijdrage te leveren tot een beter inzicht in de migrantenproblematiek. Gedurende drie dagen werden toneelstukken opgevoerd, exposities gehouden en films over andere culturen vertoond. Inwijkelingen speelden er de hoofdrol.

Mijn Irakese gast is nu dertig en heeft faam verworven in de theaterproductie in Vlaanderen. De stad had hem gevraagd om een en ander op poten te zetten rond migratie met medewerking van de inwoners van het vluchtelingencentrum. Op het festival zou de voorstelling plaatsvinden met de vluchtelingen als acteurs. Hij moest daarom ergens in Menen kunnen verblijven gedurende een zestal weken. De voorbereiding van een stuk vraagt tijd: je moet een goed concept bedenken, de acteurs leren kennen en met hen diepgaande gesprekken voeren, foto’s nemen, repeteren, enz.

Ik werd dus uitgenodigd om deze man onderdak te geven. Gedurende zijn hele verblijf deelden we dezelfde keuken, douche, toiletten… en namen we onze maaltijden samen.

 

Lees meer...

KERSTMIS 2017

 

“…een dak boven wat hoofden…” (Huub Oosterhuis)


Op 22 november jongstleden heeft Kardinaal Jozef De Kesel, voorzitter van de Belgische Bisschoppenconferentie, samen met de Sint- Egidiusgemeenschap en vertegenwoordigers van alle erkende godsdiensten in ons land met de staatssecretaris voor immigratie een verklaring ondertekend, die het zal mogelijk maken 150 Syrische vluchtelingen via een humanitaire corridor in België te ontvangen.

Begin januari 2018 zullen 100 vluchtelingen in de Belgische bisdommen onthaald worden. Het gaat hier om mensen, die bijzonder kwetsbaar zijn: kinderen, bejaarden, zieken en gehandicapten.
De lokale kerkgemeenschappen, kerkelijke en religieuze organisaties zullen voor huisvesting zorgen en voor de nodige begeleiding in de eerste periode van hun verblijf.

Veel vrijwilligers, veel mensen van goede wil, die zich beschikbaar stellen worden gevraagd om mee te werken aan een warm onthaal, waar genegenheid en respect voor ieder centraal staan. We zijn allen meer dan ooit uitgenodigd ons hart open te stellen voor de vreemdeling in ons midden.

Dit initiatief vol menselijke bewogenheid brengt ons bij de kern van Kerstmis, bij het mysterie van de menswording, het mysterie van God, die de ellende van zijn volk ziet, zijn jammerklachten hoort, zijn lijden kent, een God die afdaalt en naar ons toekomt.

Het zoeken naar een dak, gesloten deuren en harten van kleinen, die open gaan houdingen die deel uitmaken van ons menszijn. Ze zijn van alle tijden. In het Bijbelse Kerstverhaal opgetekend door de Evangelist Lucas, lezen we:

In die tijd kondigde keizer Augustus een decreet af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten inschrijven. Deze eerste volkstelling vond plaats tijdens het bewind van Quirinius over Syrië. Iedereen ging op weg om zich te laten inschrijven, ieder naar de plaats waar hij vandaan kwam. Jozef ging van de stad Nazareth in Galilea naar Judea, naar de stad van David die Bethlehem heet, aangezien hij van David afstamde, om zich te laten inschrijven samen met Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was. Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad. (Lucas 2, 1-7)

Het zijn de herders, mensen zonder aanzien, die buiten de stad leven en ’s nachts op de velden over hun kudden waken, die als eersten de Blijde boodschap van de geboorte van Jezus ontvangen. Zij laten zich raken en gaan op weg:

Herdertje met hond Herderinnetje met schapen

 

Toen de engelen waren teruggegaan naar de hemel, zeiden de herders tegen elkaar: ‘Laten we naar Bethlehem gaan om met eigen ogen te zien wat er gebeurd is en wat de Heer ons bekend heeft gemaakt.’ Ze gingen meteen op weg, en troffen Maria aan en Jozef en het kind dat in de voederbak lag. Toen ze het kind zagen, vertelden ze wat hun over dat kind was gezegd. Allen die het hoorden stonden verbaasd over wat de herders tegen hen zeiden, maar Maria bewaarde al deze woorden in haar hart en bleef erover nadenken. De herders gingen terug, terwijl ze God loofden en prezen om alles wat ze gehoord en gezien hadden, precies zoals het hun was gezegd. (Lucas 2,15-20)

 

In de Japanse Kerststal, die deel uitmaakt van de interculturele kerstkribbententoonstelling in de kathedraal van Brussel en die er t/m 7 januari 2018 te bezichtigen is, heeft Pater Willy Heijmans, naast elementen uit de Japanse cultuur en de geschiedenis van het christendom in Japan ook hedendaagse onderwerpen verwerkt.

“Voor het jaar 2015, ’n jaar gedurende hetwelk onnoemelijk veel vluchtelingen in Europa onderdak zoeken, dacht ik dat het goed zou zijn om ook voor Jozef, Maria en Jezus een schamele woning klaar te maken, terwijl we bidden, dat alle vreemdelingen waardig opgevangen mogen worden.” (Willy Heijmans)

Nieuw Kerststal 2017Scheutisten zijn op vele plekken, waar ook ter wereld, en op allerlei wijze betrokken bij het onthaal van ontheemden, van vluchtelingen, van mensen die, voor oorlogsgeweld, natuurrampen, discriminatie en vervolgingen vluchtend op zoek zijn naar een nieuw thuis, naar een menswaardig bestaan, naar een veilige toekomst voor hen en hun kinderen.

Zo blijft het wezenlijke van de Kerstboodschap in het leven en werk van Scheutisten levendig en dit niet enkel durende de feestperiode.

Lees ook:

Kerstverhaal_uit_Zambia

 

 

 

IMG 0286 helderMissionarissen van Scheut en Ecologie.

 

Wat is ons engagement?

 

 

 Scheut tekende op 3 april 2017 een engagementsverklaring waarbij we onze financiële reserves niet investeren in fossiele energie.

 

We gingen op die manier in op de vraag van Ecokerk en Oikocredit om de oproep van Laudati Si’ ook door te trekken in ons investeringsbeleid.
We maken zodoende deel uit van de talrijke organisaties die zich engageren in een wereldwijd divestment/investment engagement. Met de volgende verklaring:

 

“With many years of experience of success and failure in Asia, Africa, America and Europe, the Missionaries of Scheut (cicm) have sharpened this conviction: the well-being of people today and tomorrow is partly determined by our conscious vision on poverty alleviation and development, capital management and responsible investment, environment and ecology. It gives concrete content to our religious life and spirituality. It determines the credibility of our talking and acting.”

 

◊ Paul Verbeke, missionaris van Scheut, en oud-econoom van de BNL-Provincie, nam deel aan het mini-symposium georganiseerd door Ecokerk-Oikocredit in Brussel op 13 mei 2017. Hij gaf er een getuigenis over zijn ervaringen i.v.m. ethische beleggingen.

◊ De jaarlijkse ‘Ontmoetingsdagen’ van de missionarissen van de BNL-Provincie in Drongen van 4 tot 6 september 2017 had als thema: “Het klimaat verandert. Wat kunnen wij eraan doen?”. Daaraan namen 60 medebroeders deel.

◊ Concrete voorstellen werden voorgesteld en besproken. Ze betreffen zowel een persoonlijk als een communautair engagement. Het zijn de ‘gewone dingen van elke dag’ met betrekking tot verwarming, verlichting, water, voedsel, afval, recyclage, transport, soberheid, enz.

◊ In de gemeenschapshuizen, ‘Missiehuizen van Scheut’ van Torhout, Kortrijk, Zuun, Kessel Lo, Schilde, Embourg en Anderlecht worden enkel onderhoudsproducten van Ecolab aangekocht en gebruikt.

◊ Er is werk gemaakt van dak-isloatie van de gemeenschapshuizen in Embourg, Schilde en Anderlecht.

◊ In het renovatieplan van het Missiehuis van Scheut in Anderlecht wordt rekening gehouden met de ecologische vereisten van isolering. Alle buitenramen worden vervangen. Zonnepanelen zorgen voor een deel van het energieverbruik. Nu  reeds wordt een aantal lampen vervangen door LED-licht.

◊ Oude vervuilende (meestal diesel-) wagens van het wagenpark worden stelselmatig uit de circulatie gehaald. We volgen met aandacht de evolutie van de niet-fossiele-brandstof (of electrische) wagens.

◊ Een werkgroep rond JPIC (Justice and Peace and Integrity of Creation) buigt zich sinds jaren over themata als rechtvaardigheid en ecologie. Hun taak is drievoudig: informatie, animatie en engagement. De werkgroep komt elke maand samen.

◊ Publicaties rond dit ecologisch thema worden als persoonlijke lectuur gepromoot, zoals ‘Laudato Si’, ‘Schepping is Bevrijding’ van Egbert Rooze, en ‘Het klimaat verandert ook mij’ van Pax Christi en Ecokerk, enz.

https://www.netrv.be/ecokerk/over-ecokerk

 

Jan Reynebeau
Oktober 2017

 

 

 

Bidden met het " Onze Vader "Martin

 

Getuigenis van Martin Mvibudulu in Groenhove (september 2016) op het orientatiefeest van het bisdom Brugge, waar het nieuwe pastoraal thema aan alle pastorale medewerkers werd voorgesteld. Een getuigenis aan de hand van een intervieuw rond drie vragen : wat betekent het "Onze Vader" voor mij ? Welke zin spreekt mij het meest aan in dat gebed ? Wanneer bid ik het "Onze Vader" ?

 

 

Betekenis van het "Onze Vader"

Voor mij is bidden met het "Onze Vader" de beste uitdrukking van onze samenhorigheid tot dezelfde God. Wanneer ik het "Onze Vader" bid, ben ik verbonden met veel mensen dichtbij en veraf : mensen die ik persoonlijk ken en die ik niet ken, mensen die zoals ik in dezelfde God geloven. Want de weg van het geloven leg ik niet op mijn eentje af. Er zijn ook andere mensen die voor mij dezelfde weg afgelegd hebben, mensen die met me vandaag diezelfde weg gaan en mensen die na mij diezelfde weg zullen afleggen. Het enigge wat me bindt met die ontelbare medegelovigen is ons geloof in Jezus Christus die God zijn Vader noemt, dus ook onze Vader. Voor mij is het gemeenschapsgevoel heel belangrijk in het gebed van het "Onze Vader". Ik noem Hem niet 'mijn' Vader als individu maar Hij is "Onze" Vader omdat wij gemeenschap van gelovigen vormen.
Natuurlijk wordt dat gemeenschapsgevoel nog sterker en intenser ervaren als ik dat gebed samenbid met een gemeenschap. Bv met medebroeders in onze kloostergemeenschappen, met de gelovige gemeenschap in een kerk of andere ruimte, zeker wanneer wij dat samenbidden hand in hand. Dan maken wij die verbondenheid duidelijk en zichtbaar.

Lees meer...