UIT HET DAGBOEK VAN DE GEMEENSCHAP VAN DEURNE


Ghislain Toussé, Fábio Teixeira en Thomas Hendrikus vertellen over hun leven.


Maart 2019


15 maart: Sinds een paar weken delen Ghislain en Thomas op vrijdagavond hun passie om met jongeren samen te voetballen. Per toeval is de zaal ook in Deurne gelegen, juist voor het stadium van “The Great Old” Royal Antwerpen. Vandaag was Ghislain er niet bij wegens zijn drukbezette agenda. De broederlijke wedstrijd is toch kunnen doorgaan: een twaalftallig gezelschap, zes tegen zes en ‘sjotten’ maar… Iedereen heeft goed gesport, en zeker lekker gezweet!

16 maart: Vandaag zijn wij zeer hartelijk verwelkomd door de Marokkaanse moslimgemeenschap “Attaqwa” te Deurne voor een lezing over het geloof in het onderwijs, gegeven door Professor Michel Dardenne. Wij hebben geboeid geluisterd naar zijn kennis over de Islam en zijn talrijke ‘rijke’ ervaringen. Over zijn islamitische gedachten vinden we ook veel terug in zijn boek “L’Islam dévoilé”. De uiteenzetting is zeer dynamisch en interactief verlopen: de aanwezigen stelden vele vragen. Deze bijeenkomst werd opgevolgd door een ontmoeting rond ‘duurzame samenwerking voor de vrede in de stad tussen de kerk- en de moslimgemeenschappen in Antwerpen’. Dat was echt een aanmoedigende ontmoeting in een gezellige sfeer. Met lekkere Marokkaanse zoetjes besloten enkele vertegenwoordigers van beide gemeenschappen deze bijeenkomst.

19 maart: We zijn te gast bij onze confrater Ernest Kabongo in zijn werkomgeving op het Kiel. Ons broederlijk avondje is met een groot visbuffet in een Turks restaurant begonnen. Daarna zijn we in een gezellig café in de buurt terechtgekomen waar we - in de geest van broederschap - onze ervaringen in pastorale en sociale engagementen mochten met elkaar delen en zo elkaar ondersteunen.
De eigenaar van het café, een dikke vriend van Ernest, was verbaasd toen hij hoorde dat we met elkaar in het Vlaams spreken. “Ik vroeg me af of jullie met elkaar aan het babbelen zijn in het Engels of in het Frans, maar het klinkt toch als Vlaams in mijn oren” zei hij tegen ons. “Ieder van ons heeft zijn eigen moedertaal, maar hier zijn we allemaal door het Vlaams verenigd he”, antwoordde Ernest glimlachend. En wij met z’n drieën sloten erbij aan door te zeggen: “Als missionarissen van Scheut zijn we altijd ‘opgevoed’ om de taal waarin we leven te spreken, alhoewel dat dit – het Vlaams – zeer moeilijk is.” Die man verliet ons en was dus duidelijk fier op zijn taal. De avond vloog voorbij, maar onze moed en onze liefde voor de missie is onder ons versterkt. Dankjewel Ernest voor jouw warme ontvangst en het mooie gesprek. Tot spoedig bij ons dan!

22 maart: Naar aanleiding van de aanslag in de twee moskeeën in Nieuw-Zeeland ging Thomas, samen met Jan Kint en Ronald Sledsens van het bisdom Antwerpen, naar de solidariteitsactie voor moslims in de Pakistaanse moslimgemeenschap, gevestigd te Van Kerckhovenstraat 87/89. Daarna vertrok hij onmiddellijk naar Edegem waar hij een lezing over Maryam in de Koran gad.

 

 

 

Frans De Ridder 4Chinese priesters, zusters en leken, op vorming in Verbiest Instituut (Leuven), op bezoek in Scheut!

 

Zaterdag 5 augustus 2017.

Reeds voor de aangekondigde tijd 09.00 kwamen ze binnen - 28 in totaal -  in ons gastvrij Missiehuis van Scheut. Onder leiding van Pater Provinciaal Jan Reynebeau en rector Frans Van Humbeeck kwamen heel wat confraters opdagen. Ik verwelkomde hen en gaf een korte inleiding over CICM Missie Instituut. De Eucharistie werd voorgegaan door de nieuwe directeur van de Ferdinand Verbiest Stichting: Francisco Carin (Claretian). Provinciaal Jan Reynebeau drukte zijn dankaarheid en vreugde uit bij het zien van deze jonge blije mensen. “Het is en eer en en voorrecht. Het vervult ons hier in Belgie met hoop”.

Ik verzorgde de homilie. In ‘t kort: God is! God is aanwezig! God leeft in ons! Wij mensen leven in God! (Le milieu divin)

Ik wees op de uitdaging van het Chinese woord: 悟. Wees waakzaam, alert!

Na de Eucharistie een bezoek aan de fotogalerij en het Chinees Museum. Veel belangstelling en grote interesse! Ongelooflijk en ontroerend hoe sommige priesters en zusters zochten naar de foto's van confraters die 70-80 of meer jaar geleden in hun dorpke “pastoor” waren en er nu vereerd worden als heiligen. In kleine groepjes gingen ze naar de crypte van stichter Theofiel Verbist voor gebed en foto's. Een jonge zuster knielde vroom neer op de bidstoel onder het schilderij van de man dank aan wie 679 Scheutisten in China het geloof kwamen verkondigen. 250 onder hen liggen begraven in het verre Mongolië als zaden voor de oogst.

Alvorens aan tafel te gaan was er een gezellige tijd in de living: confraters in het huis van Scheut “schoten” gewillig bij om iedereen van een pint bier of andere fris drank te voorzien. De copieuze maaltijd werd ten zeerste geapprecieerd.
Terwijl de bus wachtte om hen naar de volgende bestemming te brengen, werden nog veel foto's genomen. Eentje trok mijn speciale aandacht: een jonge zuster klom tot boven op het standbeeld van Theofiel Verbist en gaf hem een hartelijke knuffel: spontane dankbaarheid van de Kerk in China voor het Scheutse charisma: het Evangelie te verkondigen aan haar volk: de eerste liefde van Theofiel Verbist.

Frans De Ridder, cicm

 

 

 

ZOMERBIJEENKOMST KIN & ACO

 

Op donderdag 27 juli jongstleden vond in het Missiehuis van Scheut te Anderlecht in broederlijke en gezellige sfeer de eerste zomerbijeenkomst van dit jaar plaats. 62 Scheutisten kwamen voor deze ontmoetingsdag bij elkaar. Velen van hen werkten jarenlang als missionarissen in Kinshasa, West- of Centraal- Afrika. Anderen leven er nu nog en zijn momenteel op verlof in België. Sommigen hadden elkaar na meer dan veertig jaar voor het eerst weer terug gezien. Er was dus veel te vertellen en bij te praten.

Nieuwe map kopie 

C.I.C.M. ANDERLECHT

 

 

 

Ghislain onze dichter.

Onze confrater Ghislain Toussé heeft de competitie van poëzie bij Linguapolis (Universiteit van Antwerpen) gewonnen.

We zijn fier op je Ghislain. Dikke proficiat !!!

Hieronder de diepe gedachten uit zijn zinvolle en mooie woorden over humor.

 

Ironie lacht de anderen uit,

Hij vernedert hen,

Hij doet gewichtig,

Maar humor lacht zichzelf uit.

 

Humor weet dat het leven niet gemakkelijk is,

Hij probeert dus de last en de stress te verminderen,

Hij wil de levenslucht geven,

Maar ironie maakt het leven bitter.

 

Ironie verblijdt over de verkeerde stap van anderen,

Hij heeft geen medelijden,

Hij is de vriend van verachting,

Maar humor nodigt ons uit om menselijk te zijn.

 

Humor geneest onze wonden,

Hij verdrijft het verdriet van ons hart en op ons gelaat,

Hij is een bron van moed en een soort toevlucht,

Maar ironie brengt duisternis en pijn.

 

Humor is een teken van liefde,

Humor is de metgezel van respect,

Hij is de zoon van nederigheid,

Humor is de vriend van mensen.

 C.I.C.M. Deurne

 

 

 

In het kader van de vastencampagne van Broederlijk Delen vond op 15 maart in het Missiehuis de vertoning van de film Yaaba plaats. 

Wekelijks komt bij ons op woensdagnamiddag de vriendenkring van Scheut-Broeck bij elkaar: een groep mensen op leeftijd die door ontmoeting en gezellig samenzijn de sleur van het dagelijkse leven en de eenzaamheid trotseren.

Woensdag 15 maart jongstleden werd het een bijzondere namiddag. De Nederlandstalige pastorale eenheid van Anderlecht vertoonde de film Yaaba van de Burkinese cineast Idrissa Ouedraogo. Deze keer voegden zich enkele belangstellenden uit andere delen van Anderlecht aan de vertrouwde groep toe. Ook sommige confraters keken mee naar de film, die ons het leven op het platteland en dagelijkse bezigheden van de bewoners schetst. Hoewel de film zich afspeelt in Burkina Faso zijn de onderwerpen, die er te sprake komen universeel: vriendschap, uitsluiting, vooroordelen en vals beschuldigen, geroddel en ruzies, onbevangenheid van kinderen, huwelijksproblemen…

Yaaba betekent grootmoeder in het Mooré, de plaatselijke taal. De film vertelt de vriendschap van de jonge Bila met Sana, een bejaarde vrouw die buiten de dorpsgemeenschap in een hutje moet leven. Allen beschouwen haar als een heks, die ongeluk over het dorp brengt. Bila houdt van haar en noemt haar grootmoeder. Wanneer zijn nichtje Nopoko in een gevecht met andere kinderen gewond raakt en zwaar ziek wordt is het uiteindelijke de kruidendrank, die Yaaba is gaan halen, die de koorts doet zakken en haar leven redt.

Na het vertonen van de film bleven we nog napraten, genietend van een tas koffie en een stuk cake.

Er werd een vrijwillige bijdrage ingezameld voor Burkina Faso, de vastenactie van Broederlijk Delen.

Wilt u meer weten over de vastencampagne van Broederlijk Delen:

http://www.broederlijkdelen.be/nl/campagne-2017-steun-de-boeren-burkina-faso

C.I.C.M. Anderlecht