Pater Gijs van Schie
In memoriam Gijs van Schie

 

Geboren te Schoten (NL) op 17.05.1924

Religieuze geloften op 08.09.1943

Priester gewijd op 01.08.1948

Missionaris in Indonesië van 1949 tot 1989 en daarna in Nederland

Overleden in Teteringen op 31.01.2016

 

 

Gijsbertus van Schie, Gijs voor zijn confraters, werd op 17 mei 1924 in een traditioneel katholiek gezin geboren en al op zijn eerste levensdag gedoopt in Haarlem. Na zijn opleiding en priesterwijding vertrok hij in 1949 naar de missie van Indonesië.

In de eerste jaren werkte hij als leraar op een middelbare school en op het kleinseminarie. In 1956 werd hij pastoor in Toradjaland. Na zijn eerste verlof (in 1958-59) werd hij pastoor in Minanga, Toradja en bouwde daar een traditionele pastorie met een ronde overdekte galerij waar je rond kon lopen om je brevier te bidden, ook dus als het regende. Gijs liep in die jaren nog vaak rond in een zwarte toog en met een bonnet.

Toen kwam het Tweede Vaticaans Concilie en Gijs nam op bewonderenswaardige wijze de geest van het Concilie op. Hij richtte in Toradjaland het eerste Parochiebestuur op. De leken mochten en moesten meepraten over hun parochie! Hij organiseerde ook een Parochiaal Congres in het dekenaat waar hij werkte en dat werd een groot succes.

Later werd hij moderator van een hogere middelbare school in Makassar. Daar richtte hij de vastenactie op, een initiatief dat in heel Indonesië werd overgenomen.

In 1975, na een sabbatjaar in Amerika werd Gijs benoemd als leraar aan de Theologische school in Abepura, in het vroegere Nieuw Guinea. Hij doceerde er kerkgeschiedenis. Zijn lessen werden vereeuwigd in enkele boeken over kerkgeschiedenis die over heel Indonesië op de seminaries gebruikt werden. Gijs zelf schreef die boeken! Gijs schreef dat zijn jaren in Abepura de mooiste en gelukkigste jaren van zijn leven waren.

Toen hij 65 jaar was ging hij op pensioen naar Nederland. Hij was heel blij dat hij een plaatsje gevonden had in een pastorie in Leiden. Eigenlijk ging hij niet op pensioen. Hij assisteerde nog in de parochie in Leiden waar hij woonde. In Leiden ging hij zich ook echt bezig houden met het schrijven van boeken, iets wat hij eigenlijk zijn hele leven al gedaan had. Toen de Nederlandse Scheutisten naar Teteringen verhuisden, ging hij mee. In Teteringen ontwikkelde Gijs een nieuwe hobby. Hij ging schilderen. Zijn kamer in Teteringen hing vol met zijn schilderwerken. Je zou die kamer “Het Gijs van Schie tekeningen en schilderijen Museum” kunnen noemen!

Gijs was een echte post-Vaticaan II missionaris. Hij vond het jammer dat veel mensen, ook priesters en missionarissen niet genoeg openstonden voor de tekenen van de tijd. Zijn ideeën, plannen en geschriften kregen wel eens kritiek, maar bijna altijd bleek dat Gijs het bij het juiste eind had. Hij was zijn tijd gewoon ver vooruit. Gijs had er wel wat moeite mee dat veel mensen zijn moderne ideeën niet, of beter gezegd nog niet begrepen.

Gijs was missionaris, hij voelde zich als een vlinder,

vlinder van het Mysterie Aller Mysteries.

Hij beschreef dat met de volgende woorden:

“De missionaris is als een vlinder van God.

Niemand kan hem vangen op straffe van hem te doden.

Hij is vrij en beweegt op het ritme van de wind.

Geen bedreigingen kunnen hem stoppen.

Hij kent geen grenzen, alleen de wind beweegt hem.”

Kees BROUWER