Pater Thom Huisman
In memoriam Huisman Thom

 

 

Geboren te Harlingen op 15.06.1928

Religieuze geloften op 08.09.1950

Priester gewijd op 24.07.1955

Missionaris in Congo (KAS) van 1956 tot 1997 en daarna in Nederland

Overleden in Teteringen op 14.01.2016

 

 

Thomas Huisman (Thom voor zijn confraters) ging als jongen naar het Missiecollege ‘Sparrendaal’ en trad daarna binnen in de Congregatie van Scheut. Een jaar na zijn priesterwijding mocht hij vertrekken naar het missieveld in Congo. Daar ontpopte hij zich tot een toegewijde en zeer geliefde missionaris. Terug in Nederland veroverde hij de harten van de parochianen in Maurik, die het “Pater Huismanfonds” oprichtten voor hulp aan zijn Missie. Na de verhuizing in februari 2008 naar “Zuiderhout” in Teteringen mocht hij daar nog bijna 8 jaar wonen te midden van zijn confraters. Na een kort ziekbed is hij in de vroege ochtend van 14 januari 2016 stilletjes overleden in zijn slaap. We hebben hem op 20 januari op het kerkhof van Sparrendaal te rusten gelegd.

Wat in het evangelie over de goede herder gezegd wordt is zeker toepasselijk voor de manier waarop Thom missionaris geweest is. Hij behoorde tot de Congregatie van het Onbevlekt Hart van Maria, maar veeleer dan door dat Onbevlekt Hart liet hij zich inspireren door wat Maria zong in het Magnificat. Het was voor hem echt een strijdlied, zo van “de machtigen laat hij rustig vallen, maar de kleinen helpt hij vooruit. Aan de mensen die veel tekortkomen geeft hij wat ze nodig hebben. Maar degenen die zich van alles hebben voorzien stuurt hij met lege handen weg”. Dat was de missionaire geest die hem bezielde: ‘iets doen om de mensen vooruit te helpen’ en dat met heel zijn hart en zoveel het kon. Daarvoor was hij voor geen kleintje vervaard.

Reeds in het begin van zijn missionaire loopbaan liet hij dat duidelijk blijken op de missie van Katende waar hij reispater was. Het was vlak voor en tijdens het onafhankelijk worden van Congo in een streek die toen hevig geteisterd werd door stammenstrijd. Samen met zijn pastoor heeft hij veel mensen helpen vluchten in gevaarlijke omstandigheden. Omdat hun velden afgestookt waren ging hij voor hen eten halen in Kananga. Maar nog veel moeilijker was het dat voedsel uit te delen aan de slachtoffers. Toch deinsde hij daarvoor niet terug.

Daarna, in 1964, ging hij naar Masuika waar hij twee jaar later pastoor werd. Naast zijn pastorale activiteiten ging hij zich meer en meer inzetten voor de economische en sociale vooruitgang van de mensen. Hij stond open voor elk project als het de mensen maar kon helpen. Daarin kon hij zeer creatief zijn en de Hollandse koopmansgeest was hem daarbij niet vreemd. Hij had een speciale neus om te ruiken waar geld te halen of te krijgen was. Hij werd er vooral bekend om zijn ossenproject om er de velden te bewerken. Vervolgens propageerde hij bij zijn boeren ook de sojateelt die voor een betere en evenwichtiger voeding moest zorgen. Al spoedig kwam er een sojafabriekje tot stand waar de soja geroosterd en gemalen werd.

In 1984 werd hij pastoor in Luambo, zijn derde en laatste missiepost. De koeien van de mensen liepen er los in de dorpen en dat was niet ideaal voor de velden. Er werd een project opgezet om de koeien in kudden samen te brengen. Die werden, op voorwaarde dat de eigenaar zich aan de afspraken hield, tegen een kleine jaarlijkse vergoeding op de missie verzorgd en konden gebruik maken van de dieping tank.

Ook op pastoraal vlak bleef Thom niet achter. Het vormingswerk en het toekennen van verantwoordelijkheden aan de leiders van de christelijke gemeenschappen werden door hem gepromoot in het bisdom Luiza. Voor hem was geloven echt een WERKwoord zoals dat bij Jezus het geval was toen deze de profetie van Jesaja als zijn intentieverklaring voorlas in Nazareth: kreupelen op de been helpen, recht verschaffen aan de rechtelozen, mogelijkheden geven aan wie geen uitweg zien en een stem aan wie niet meetellen. Missionaris zijn betekent mensen samenbrengen, mogelijkheden scheppen, oplossingen aanreiken en samen zoeken.

Nu Thom van ons heengegaan is laat hij een leegte achter, zowel hier als in Congo. Dat hij nu vrede mag vinden bij zijn geliefden, voor altijd.

 

Hans DERKX