Pater Marcel VANDAMME

in memoriam vandamme

 

Geboren te Poelkapelle op 28.01.1930

Religieuze geloften op 08.09.1951

Priester gewijd op 05.08.1956

Missionaris in Kongo van 1967 tot 1999 en daarna in België

Overleden in Torhout op 20.07.2015

 

 

 

Als oudste van vijf groeide Marcel op in een heel christelijk gezin. Na zijn lager onderwijs in zijn geboortedorp Poelkapelle en zijn humaniora in het college van Ieper, waar hij een goed student en een sportieve jongeman met een groot ideaal was, trok hij naar het noviciaat van Scheut. Toen na zijn theologie de meesten van zijn jaargenoten naar hun missieland vertrokken, moest Marcel nog verder studeren aan de KU Leuven. Hij behaalde er een licentie in pedagogie en psycholgie. Vervolgens deed hij nog een specialisatie daarin in Parijs, toegepast op de pastoraal. Daardoor mocht hij dan nog 5 jaar les geven in onze vormingshuizen vooraleer hij naar Kinshasa kon vertrekken. Aldus had Marcel een zeer groot aandeel in de vernieuwing van de vorming in Scheut.

In 1967 kon hij dan eindelijk naar zijn missie vertrekken. Hij werd eerst onderpastoor in de St.-Paulusparochie en was er speciaal belast met de begeleiding van een sterk georganiseerde jeudgdgroep. Na 2 jaar werd hij directeur benoemd van het diocesaan animatie- en vormingscentrum “Nganda” en hij zou er blijven tot 1973.

Heel zijn verder missieleven is sterk getekend geweest door zijn inzet voor vorming, o.a. in het Grootseminarie van Kinshasa, maar ook voor de lekenvorming. Daarbij waren sessies van “P.R.H.” (Personnalité et Relations Humaines) en van de “Beweging voor een Betere Wereld” van P. Lombardi s.j. welkome hulpmiddelen. Ook bij zijn volgende benoemingen was zijn hoofdtaak steeds de lekenvorming. Dit alles was steeds in de lijn van de diocesane richtlijnen van Kardinaal Malula die meer verantwoordelijkheid wilde geven aan de leken, tot zelfs de volledige verantwoordelijkheid over een hele parochiegemeenschap waar die bijgestaan werden door een “prêtre animateur”.

In 1979 werd Marcel in Kisangani benoemd. Hij woonde op de H. Familieparochie maar ging van daaruit naar vele bisdomen in het oosten van het land om er de lekenvorming te promoten. Hij bleef er tot 1990, tot hij teruggeroepen werd naar Kinshasa om directeur te worden van het congregationeel vormingscentrum C.T.V. (Centre Théophile Verbist). Daar was hij tot 1999, toen hij om gezondheidsredenen naar België moest terugkeren. Toch kon hij dan nog 5 jaar medepastoor zijn in Dadizele waar hij de mensen vooral vertrouwd maakte met de Bijbel. Toen echter zijn gezondheidstoestand ook dat onmogelijk maakte ging hij eerst naar Rumbeke, maar een jaar later voor aangepaste zorgen naar Torhout. Vooral zijn fel verzwakte ogen werden voor hem een zware handicap. Toch bleef hij naar de mensen toegaan om hen te onderrichten en te begeleiden. Vooral de Bijbel was hem zeer dierbaar en hij vond veel vreugde in bijbelstudie en bijbelonderricht. Pas de laatste twee jaar moest hij noodgedwongen meer en meer thuisblijven. Zelfs naar Dadizele gaan om er zijn mensen te bezoeken, hoe graag hij het ook deed, kon niet meer. Hij zocht zijn steun bij de Heer, op zijn speciale stoel in de hoek van de kapel en bleef van daaruit zijn vele mensen gedenken.

Marcel, eens zo dynamisch en energiek, verzwakte meer en meer tot hij heel zachtjes in-getreden is in de Liefde van Hem die hij zo enthousiast en trouw gediend heeft. Ja, hij was een warm en vurig missionaris. Moge jouw bijdrage tot de vorming van ontelbare mensen ve-le vruchten dragen, voor de opbouw van Gods Rijk op aarde.

 

Frans VAN HUMBEECK