Pater Frans HölscherHlscher Frans

 

Geboren in ‘s-Gravenhage op 11 mei 1928

Religieuze geloften op 8 september 1951

Priester gewijd op 5 augustus 1956

Missionaris in Guatemala, de USA en Nederland

Overleden in Teteringen, Nederland op 23 oktober

 

Frans zag het levenslicht op 11 mei 1928, en groeide op in een hecht gezin van acht kinderen, waarvan hijzelf de oudste was. Al op prille leeftijd groeide in hem het verlangen om priester te worden. Dat aanvankelijk nog vage verlangen kreeg een vaste vorm door het lezen van “De Annalen van Sparrendaal” met zijn verhalen over de Missie en het werk van de missionarissen: Hij wilde ook missionaris worden, en zijn keuze viel op Scheut.

Frans ging dus studeren bij onze paters op Sparrendaal en later in Nijmegen. Na zijn studie Filosofie en Theologie voltooid te hebben, werd hij op 5 augustus 1956 priester gewijd. Frans was klaar om naar de Missie te vertrekken, het liefst naar China. Maar de politieke situatie daar in die jaren maakte dat onmogelijk. Het werd eerst afwachten, en later dan maar een tijdje missieanimatie in Nederland. Pas na vier jaar kreeg Frans de kans om dan eindelijk naar de Missie te mogen vertrekken: het werd Guatemala. In oktober 1960 vertrok Frans per boot naar zijn missieland.

Na een periode van taalstudie kreeg Frans zijn eerste benoeming: eerst als kapelaan bij Piet van Santvoort in Escuintla, later als pastoor in Santa Lucia Cotz en tenslotte in de grote stadsparochie “Buen Pastor”.

Frans was voor zijn parochianen een zorgzame herder die meeleefde met het wel en wee van zijn schapen. Wee was er veel, want het land maakte roerige tijden door. Ook de kerk in Latijns-Amerika. Na de kerkvergadering in Medellín ging daar een nieuwe wind waaien. Frans was te behoudend van nature om daar van harte in mee te kunnen, en daar had hij het moeilijk mee. Totdat hij de kans kreeg over te stappen naar de USA, waar Frans nog vele jaren mooi apostolaat heeft kunnen doen bij de latino’s in Texas. In 2001 ging hij op rust naar Nederland. Van rusten kwam niet veel terecht, want hij maakte zich nog dienstbaar in naburige parochies zoals Udenhout en Maurik. Vanuit Sparrendaal verhuisde hij mee naar Teteringen, waar hij het erg naar zijn zin had. Zijn hobby was koken en daar hebben wij vaak van kunnen genieten. Een jaar geleden maakte Frans een val. Hij bleek niet alleen een gebroken sleutelbeen te hebben, maar ook nog een klein gezwel op zijn longen. Vanwege zijn al hoge leeftijd wilde hij geen chemokuur. Tot een paar maanden geleden bleef hij nog diensten verrichten aan de communiteit als chauffeur. Totdat dat niet meer ging omdat hij veel pijn had. Frans heeft tijd gehad om afscheid te nemen van zijn familie waarmee hij een sterke band had. In de morgen van 23 oktober ging hij rustig en stil van ons heen. Moge hij nu rust en vrede vinden in Gods nabijheid.

Joep VAN GAALEN