Pater Hendrikus (Harrie) QuaadvlietQuaadvliet Harrie

 

Geboren in Vught op 5 april 1930

Religieuze geloften op 8 september 1950

Priester gewijd op 24 juli 1955

Missionaris in Nederland en Japan van 1956 tot 2019

Overleden in Nibuno (Japan) op 12 april 2019

 

Met het overlijden van Harrie Quaadvliet op 12 april van dit jaar, in het dorp Nibuno, niet ver van de stad Himeji, waar onze congregatie na de oorlog haar missiewerk is begonnen, is een rijk en veelbewogen missionarisleven tot voltooiing gekomen. Harrie is 89 jaar oud mogen worden, 63 daarvan geleefd in dienst van de Kerk in Japan.

Harrie zag het levenslicht op 5 april 1930 in Vught, waar hij is opgegroeid en waar bij hem op prille leeftijd het verlangen ontstond om missionaris te worden. Het feit dat de paters van Scheut ook dienst deden in de parochiekerk van Vught, zal er wel niet vreemd aan geweest zijn. Zo kwam hij op Sparrendaal terecht voor zijn middelbare studies. Hij trad in bij de paters van Scheut in Nijmegen en begon daar zijn priesteropleiding. In de zomer van 1955 ontving hij zijn priesterwijding en al het jaar daarop mocht Harrie naar de toen nog nieuwe missie in Japan vertrekken. Ons missiewerk in Japan stond toen nog in zijn kinderschoenen, en er bestond in het begin nog veel onduidelijkheid over hoe het missiewerk in Japan vorm moest krijgen. De jonge missionarissen waren vaak op eigen initiatief aangewezen. De eerste jaren in Japan heeft Harrie dienstgedaan als assistent in verschillende parochies en was hij ook leraar in een van onze scholen aldaar. In die jaren probeerden veel Vietnamezen per boot hun land te ontvluchten. Zij werden in de omringende landen opgevangen. Velen van hen hebben ook Japan weten te bereiken. Ook daar werd voor hen noodopvang geregeld. Harrie heeft zich het lot van die vluchtelingen, waarvan er veel katholiek waren, aangetrokken. Het werd zijn apostolaat. Zijn werk onder de vluchtelingen bleef ook bij de overheid niet onopgemerkt, en Harrie heeft dan ook meerdere onderscheidingen van regeringswegen mogen ontvangen.

Later moest Harrie het wat rustiger aan gaan doen. Dat viel hem zwaar en dat liet hij soms ook merken. De moeilijke tijd van loslaten was begonnen. De laatste jaren leidde hij een teruggetrokken leven, en begon hij een beetje te vereenzamen. Zijn gezondheid liet het ook afweten. Ondanks de liefdevolle verzorging door het personeel van het verzorgingshuis waar hij werd verpleegd, kwijnde hij steeds verder weg. Op 12 april was zijn levenskaars tenslotte uitgedoofd.

Moge Harrie, na een leven van zorgen en hard werken, nu vrede vinden in het huis van de Vader die hij altijd zo trouw gediend heeft. Moge hij rusten in vrede.

Joep VAN GAALEN