Pater Gerard van Oersvan Oers Gerard 1

 

Geboren in Slootdorp op 16 december 1937

Religieuze geloften op 8 september 1958

Priester gewijd op 4 augustus 1963

Missionaris in Congo van 1964 tot 2003, daarna in Nederland

Overleden in Teteringen op 3 mei 2019

 

 

Het was voor ons allemaal een enorme schok toen we hoorden dat Gerard zo plotseling gestorven was. Hij was nog zo volop bezig met leven, nog zo vol energie, nog zo’n sterke magneet voor mensen om hem heen dat je bij hem wel vrolijk moest worden.

Er zijn mensen die postzegels verzamelen, anderen sparen molens of geld; het leek wel of Gerard mensen verzamelde. Postzegels verzamel je in een album, van molens maak je foto’s of schilderijen, geld stopte je vroeger in een oude sok, zet je nu op de bank of je investeert het, maar Gerard bewaarde al die mensen in zijn hart. En zijn verzamelwoede was echt niet voor zichzelf. Ik heb een vermoeden (bij Gerard wist je natuurlijk nooit wat er precies in hem omging) dat hij enorm blij werd als nieuwe vrienden van hem ook vrienden werden van elkaar.

Een voorbeeldje: enkele jaren geleden vroeg een echtpaar hem of hij hun trouw wilde inzegenen ook al waren ze allebei al eerder getrouwd geweest. Dat is iets waarover Paus Franciscus al jaren met een stel conservatieve kardinalen in de clinch ligt. Als missionaris van Scheut wist Gerrit heel goed dat het in de kerk uiteindelijk niet gaat om regels of regeltjes, maar om mensen te helpen. Dat had hij in de Kasaï, in Kongo geleerd en ook vaak zelf in praktijk gebracht. Het kerkmodel van een veldhospitaal noemt onze huidige Paus zoiets.

Gerard vroeg of ik wilde helpen met dit stel, en dat hebben we samen heel intensief en met veel plezier gedaan. Met ons vieren, en we zijn heel goede vrienden geworden in dat jaar van voorbereiding. Iedere sessie besloot Gerrit dan met een dringende uitnodiging: “Jullie komen toch wel mee naar beneden om samen met de gemeenschap een borrel te drinken”. En zo zijn die twee intussen gelukkig getrouwd en goede vrienden van Scheut geworden.

Als Congregatie van de missionarissen van Scheut zijn wij de familie van Oers heel veel verschuldigd. Gerard was een harde werker, en vooral een goeie medewerker. Maar de van Oersen leverden niet alleen Gerard voor het werk in de wijngaard van de Heer, maar ook zijn oudere broer Sjef én de volgende, zijn jongere broer Ton: de eerste wat luider en drukker, de laatste wat stiller en rustiger. Alle drie missionarissen uit de Kasaï, maar alle drie mensenvissers, of zoals we nu zeggen ‘mensen-mensen’ en flinke werkers. Namens onze provinciaal en onze gehele hele Congregatie van Scheut: ‘Bedankt voor het goede en trouwe personeel dat jullie ons geleverd hebben’.

En, namens de geloofsgemeenschap van Teteringen wil ik voor de van Oersen nog een pauselijke Paasboodschap toevoegen: ‘Bedankt voor de bloemen’ die we ieder jaar in overvloed, (en vandaag weer) van jullie kregen!

Die evangelietekst van zojuist: ‘Heel goed, trouwe dienaar, kom naar het feest…’ Ik geloof vast dat Gerard iets dergelijks te horen gekregen heeft toen hij zich vorige week vrijdag bij zijn ouders en broers aansloot. Ik ben er heilig van overtuigd dat het hiernamaals langzamerhand een stuk gezelliger en feestelijker aan het worden is met al die van Oersen en al die tulpen uit de Wieringermeer. Amen.

Bart FLAAT