Pater Herman DocxDocx Herman

 

Geboren in Berlaar-Heikant, op 4 november 1937

Religieuze geloften op 8 september 1956

Priester gewijd op 5 augustus 1962

Missionaris in Kongo en in België

Overleden in Zuun op 6 maart 2019

 

 

De ouders van Herman waren gezaghebbende leerkrachten in Heikant, bij Berlaar; vader hoofdonderwijzer en moeder lerares. Hun zonen moesten ‘het goede voorbeeld’ geven. Gevoelens de vrije loop laten, hoorde daar minder bij. Bij het sporten, vooral basketbal en tennis, was Herman soms uitgelaten, ongeremd zichzelf. Herman werd een gevierde Chiroleider. Hij fietste naar het Sint-Gummaruscollege in Lier en was primus van de klas.

Na zijn middelbare studies wilde hij missionaris worden, en zijn talenten ten dienste stellen van de derde wereld. In 1955 trad hij binnen in de Congregatie van Scheut.

Tijdens de opleiding in Scheut kwam Herman over als een imposante, rustige kerel die met zijn talenten niet te koop liep en goed kon luisteren. Hij was empathisch, had gevoel voor humor en liet zich aanspreken voor allerlei klussen.

Na zijn universitaire studies, wiskunde en theologie, in Leuven en Kinshasa, zette Herman zich in voor de missionaire pastoraal in Congo en Kameroen. Oecumene en interreligieuze dialoog waren Hermans grote interesse.

In 1971 werd hij teruggeroepen naar België. Hij gaf cursussen aan de K.U. Leuven, en was medeverantwoordelijke voor de vorming van jonge scheutisten in Leuven en de voortgezette vorming van de ouderen.

In 1977 was hij terug in Kinshasa en deed er pastoraal werk in Notre Dame, doceerde theologie aan het Groot Seminarie Jean XXIII en het seminarie van de jonge Scheutisten in Kameroen.
Na een sabbatjaar in Europa werkte hij enkele jaren voor Volens in Scheut voor de rekrutering van leerkrachten voor Congo. Doch, meer en meer zocht hij naar nieuwe wegen om missionaris te zijn, en stichtte samen met anderen de Nieuwe Wereldgemeenschap waarvan hij vele jaren de stuwende kracht bleef. Ook startte hij in Molenbeek, bij pastoor Luc Elens, met de Brede Missionaire Leefgroep samen met Jet Groenen en Mieke Viskens, zusters van de Jacht. Later gingen zij hun intrek nemen bij een groep Assyrische christenen in Jette.

Bij Pax Christi Vlaanderen werkte Herman graag mee voor Oecumene en Vredesspiritualiteit.

Op zoek naar missionaire uitdagingen in Europa stichtte hij in Haasrode, samen met Wilfried Gepts, ‘het Groepke’. Gedurende meer dan 20 jaar bleef hij die groep animeren. Hij volgde toen een strikt macrobiotisch dieet. Hij voelde zich ook thuis bij de Beweging Missionair Engagement (BME).

Herman was jarenlang een vaste waarde in de Scheutse Werkgroep Rechtvaardigheid, Vrede en Zorg voor de Schepping (JPIC), die hij ook een aantal jaren heeft gecoördineerd. Zijn invalshoek was vaak het mysterie van de incarnatie, want samen méér mens worden, was zijn missionaire mantra en een blijvende uitdaging.
Nadat Parkinson werd vastgesteld, werd Herman definitief opgenomen in de gemeenschap van Zuun. Al die jaren zag hij zijn bewegingsvrijheid, onafhankelijkheid en zelfbeschikking verder afnemen. Ook zijn geestelijke functies werden geleidelijk aangetast, vooral het geheugen. Maar klagen deed Herman niet, soms zuchtte hij van onmacht, hulpeloos maar niet hopeloos. Herman is overleden op Aswoensdag. Hij wou thuiskomen vóór Pasen, want zijn kruisweg, die lange lijdensweg, had hij al achter de rug. Herman is thuisgekomen in Gods vrijheid en vrede. Moge hij ook voortleven in onze dankbare herinnering.

Wilfried GEPTS en Cyriel STULENS