Pater Wim Van EsscheVan Essche Wim

 

Geboren in Antwerpen op 23 juni 1927

Religieuze geloften op 8 september 1954

Priester gewijd op 2 augustus 1959

Missionaris in Kongo van 1960 tot 1997 met enkele jaren dienst in het Verbistcentrum in Kessel-Lo

Van 1997 tot 2014 was hij aalmoezenier in het O.L. Vrouwziekenhuis in Asse, waar hij overleed op 12 maart 2018.

 

 

Na de basisschool Sint Norbertus in Antwerpen volgde pater Wim de Handelshumaniora in dezelfde school als voorbereiding op een carrière in de handel. Zo werkte hij zeven jaar als boekhouder in Les Nouvelles Sablières de Mol. Gedurende die tijd groeide zijn verlangen om priester en missionaris te worden. Het moet zeker voor hem een moeilijke beslissing geweest zijn, maar eenmaal genomen was hij er diep van overtuigd: ik wil priester - missionaris worden. Hij die zoveel hield van Vlaanderen en zo gehecht was aan zijn familie en zijn volk, ontdekte dat er iets of Iemand nog belangrijker is in zijn leven: God, de Blijde Boodschap van Jezus…… dat zou zijn leven worden

Als een late roeping trad hij in 1953 binnen in het noviciaat van Zuun en na zijn studies van theologie vertrok hij in 1960 naar Kongo, meer bepaald in de Kasayi provincie. Met veel edelmoedigheid zette hij zich in voor de gewone mensen in de dorpen en de buitenwijken.
Na 7 jaar kwam hij naar het Verbistcentrum in Kessel-Lo voor missieanimatie bij de jongeren. Daar kon hij zijn vele talenten van woord en zang ten dienste stellen van de jeugd. Hij beleefde er mooie jaren.
Van 1970 tot 1997 was hij terug in de Kasayistreek en deed er pastoraal werk op verschillende parochies. De laatste jaren probeerde hij creatief te zoeken naar een nieuwe methode van missionering: namelijk boeren in de dorpen samen te brengen in een soort coöperatief met het systeem van een abdij, met veel aandacht voor bezinning en getijdengebed. Men heette dat een kapelhoeve, ferme Chapelle.

Wim kon soms botsen met mensen want hij had sterke principes en daar week hij nooit van af. Hij was tegen sommige elementen van het establishment. Hij duldde geen uitbuiting of onderdrukking, zowel in Kongo als hier.
Zijn muzikaal talent stelde hij ten dienste van de blijde boodschap. Een prachtige stem. Maar het moest perfect zijn. Zijn liturgische vieringen werden altijd zeer nauwkeurig voorbereid.

In 1997 kwam hij definitief terug naar België en werd aalmoezenier in het Ziekenhuis in Asse. Met aandacht en empathie leefde hij mee met zieken en mensen in nood, altijd met veel aandacht voor gemeenschap rond de eucharistie. Toen hij 87 jaar werd, deed hij het wat rustiger aan. Hij bleef wekelijks de eucharistie vieren.

Na een tweetal weken in het ziekenhuis in Asse is hij op 12 maart 2018 overleden. Danken wij de Heer voor het leven van pater Wim, zijn inzet en toewijding.

Pol Remaut
 Cyriel Stulens