Pater Paul Van ParijsVan Parijs Paul 2

 

Geboren te Aarsele op 10.05.1937

Religieuze geloften op 08.09.1957

Priester gewijd op 04.08.1963

Missionaris in de Filipijnen van 1970 tot 2009 maar van 1987 tot 1993 en van 2005 tot 2008 in Rome

Overleden in Leuven op 16.12.2017

 

 

Paul werd geboren in het West-Vlaamse Aarsele op 10 mei 1937, wat betekent dat hij er in mei van dit jaar (2017) 80 geworden is. Hij was het 11de kind van 13 in een inderdaad grote landbouwersfamilie. Na het lager onderwijs in Aarsele, deed hij zijn eerste humaniora jaren in het college van het naburige Tielt, tot de familie, op zoek naar een grotere hoeve, verhuisde naar Eigenbrakel (of Braine l’Alleud). Van daaruit werkte hij zijn laatste humaniora jaren af in het college van Ganshoren bij Brussel.

In 1956 trad hij binnen in het noviciaat van Zuun. Het was het fameuze jaar van de 66 novicen. Voor zijn filosofie trok hij naar de KU Leuven, waar hij deze studies combineerde met een kandidatuur klassieke talen. Inderdaad bleek al heel vlug dat Paul een goede verstandelijke begaafdheid meegekregen had die ook verder zijn leven zou tekenen. Zijn theologische vorming kreeg hij samen met zijn jaargenoten in onze studiehuizen van Scheut en Leuven. Samen ook werden zij priester gewijd in Scheut op 4 augustus 1963 door de toenmalige bisschop van Brugge Mgr. Emiel Desmedt.

Het jaar daarop, in 1964, zag Paul de grote meerderheid van zijn klasgenoten naar de missies vertrekken, maar dat was nog niet onmiddellijk voor hem weggelegd. Eerst volgden er hogere studies, eerst aan de KU Leuven en daarna in Lyon en in Rome. Toen aan dat alles een einde kwam waren we al in 1968. En nog was de afreis naar de missies niet voor dadelijk. Gedurende twee jaar was hij professor zowel in het seminarie van Namen, waar o.a. onze eigen Scheut-kandidaten les volgden, als in ons studiehuis van Scheut.

Paul had een briljante, scherpe geest. Hij was iemand die veel wist en met zijn groot zelfvertrouwen wist hij zijn inzichten ook klaar aan de man te brengen. Hij had ook steeds een duidelijke doelstelling voor ogen: hij wist wat hij wilde en waar hij naartoe wou. Inzicht en motivatie tekenden hem inderdaad. Hij drukte zijn stempel op alles waar hij mee bezig was en dreef door, ook met veel vertrouwen in de mensen met wie hij samenwerkte.

In 1970 kwam dan de eigenlijke afreis naar de missies. Na een omweg via de V.S.A. voor een grondiger studie van het Engels, kwam hij in 1971 aan op de Filipijnen. Ook hier kwam eerst de studie van de lokale taal, het Tagalog, die werd gevolgd door een lange loopbaan als leraar. Eerst professor in het diocesane grootseminarie van San Carlos in Makati, dan in ons Scheut-seminarie in Taytay, en vervolgens in het nieuwe Scheut-seminarie in Quezon City, de welbekende Mary Hill School of Theology (M.S.T.). Aan de oprichting van M.S.T. had Paul trouwens meegewerkt samen met confraters Paul Staes, Eugeen Flameygh, Lode Wostyn en Herman Hendrickx.

In 1987 wachtte hem, na die verschillende taken in het hoger onderwijs, een nieuwe taak, deze keer in de administratie. Tijdens het Algemeen Kapittel van Scheut, waaraan hij deelnam als moderator, werd hij verkozen tot Vicaris Generaal van de congregatie. De volgende zes jaren bracht hij door in Rome en, samengaand met zijn nieuwe taak, bezocht hij vanuit Rome ook verschillende van onze missies in de wereld. Het bezorgde hem een brede en klare kijk op wat er in Scheut wereldwijd aan het gebeuren was. In 1993 kwam ook aan die taak een einde en keerde Paul terug naar de Filipijnen.

Hij verbleef voortaan niet meer in de hoofdstad Manila maar trok naar Baguio City, de ‘stad der pijnbomen’ genoemd, of ook de zomerstad van de Filipino’s uit Manila. Scheut had (en heeft er nog altijd) een bekende universiteit, de Saint Louis University (S.L.U.). Paul was er eerst hoofd van het departement godsdienstwetenschappen en later gedurende verschillende jaren president van de universiteit. Daaraan kwam een einde in 2005. Het werd toen even een omzwermen tussen Rome, België en de Filipijnen voor kleinere taken, om ten slotte in 2011 voor een welverdiende rust naar Kessel-Lo te komen.

Hij kleurde er de CICM-communiteit door zijn rijzige gestalte, zijn duidelijke stem en … zijn dagelijks sigaartje waarvan hij duidelijk genoot. Toen kwam zaterdag 16 december. Al enkele dagen zat hij met een hardnekkige hoest die hem heel veel last bezorgde. Maar het was toch totaal onverwacht dat hij die zaterdag dringend naar het Heilig Hartziekenhuis overgebracht werd en er haast meteen overleed aan een longbloeding. Wij nemen hem op in ons gebed en vertrouwen hem aan onze levende en liefhebbende Heer toe.

Romain CLEMENT en Evarist VERLINDEN