Pater Jozef Herman Stulens

Stulens Jozef Herman 2 

Geboren te Zutendaal op 05.08.1932

Religieuze geloften op 08.09.1953

Priester gewijd op 03.08.1958

Missionaris in Congo (KIN) van 1959 tot 2006

Overleden in Zuun op 07.08.2017

 

Een belangrijk gebeuren in het leven van Joe is zeker de overval waarvan hij in 1961, na de moord op Lumumba, slachtoffer werd. Dat had gans zijn leven een andere wending kunnen gegeven hebben. Na een verblijf van enkele maanden in het ziekenhuis in Kinshasa en revalidatie in België keerde hij toch weer met veel moed terug naar dezelfde parochie. Vooral de laatste jaren van zijn leven speelde dat gebeuren voortdurend in zijn hoofd, niet alleen het feit zelf maar ook de ontmoeting met de overvallers die veel jaren later vergiffenis kwamen vragen.

Joe heeft een mooie en vrolijke jeugd gehad in het gezin, was eerder guitig en zelfs een beetje ondeugend. In de familie zag hij zijn oudere zus naar het klooster gaan en één van zijn broers naar Scheut, broeder Gerard. Ook in de parochie, de jeugdbeweging KSA en in het kleinseminarie groeide bij Joe het verlangen missionaris te worden. En hij ging ervoor. Zo heeft hij zich 47 jaar met hart en ziel ingezet in Kinshasa. Met zijn dynamisme en werkkracht kon hij grote parochies organiseren en bezielen, vooral dan St.-Pierre, St.-Joseph, Mama wa bosawa en N.D. de Fatima. Overal was hij de goede herder die zijn schapen kende en ging opzoeken tot in de verste wijken. Dat alles heeft Joe geprobeerd te beleven ondanks veel spanningen en geweld. Dikwijls werd er gevreesd dat in die miljoenenstad een opstand zou uitbreken.

Joe hield van contacten met mensen, niet alleen met verantwoordelijken in de Kerk en de maatschappij, maar ook met de kleine mensen, zieken en armen. Hij wilde iedereen, groot en klein, samenbrengen rond Christus, zowel in de woonwijken als in de parochiezaal, waar hij veel aandacht aan besteedde. Samen met zijn broer Gerard bouwde hij ruime en aangepaste ontmoetingsplaatsen. Hij zette zich in voor de groei van plaatselijke gemeenschappen. Daarom maakte hij veel tijd voor bijbelsessies, catechese voor kinderen en volwassenen, vergaderingen, huisbezoeken en persoonlijke contacten. Hij hield van feesten, ook in de parochie bij zijn mensen, kortom hij hield van het leven. Hij was er altijd graag bij. Hij is steeds een levenslustige man gebleven.

De liturgische vieringen kregen bij hem heel veel aandacht, tijd en zorg. Dat was de kern en het belangrijkste in zijn pastoraal werk. Zo heeft hij in de laatste parochie, die van Fatima, waar hij ruim 13 jaar gewerkt heeft, de kroon op het werk gezet door het bouwen en inrichten van een mariaal sanctuarium. Joe was er zo fier op en met reden. Aan een bidplaats buiten aan de kerk konden de mensen even halt houden in de drukte van de dag of even verpozen in de hitte van de middagzon.

Joe, samen met veel mensen in Kinshasa en elders zijn wij je dankbaar voor je inzet, je levensvreugde en humor, kortom voor wie je was. Met veel moed heb je stilaan afscheid genomen van het leven en keerde je terug tot God, in de stilte, in urenlang aanwezig zijn bij de Heer. Wij dragen mooie herinneringen van je mee.

Cyriel STULENS