Pater Michel HaeltermanHaelterman Michel 4

 

Geboren te Zandbergen op 01.02.1934

Religieuze geloften op 08.09.1954

Priester gewijd op 02.08.1959

Missionaris in de Filipijnen van 1960 tot 2007

Overleden in Zuun op 15.05.2017

 


Op 8 september 1953 trad Mike binnen in het noviciaat van Zuun en begon er zijn opleiding om missionaris te worden. Op 18 november 1960 vertrok hij dan naar de Filipijnen. Met uitzondering van één jaar, toen hij missiepropagandist was in Oost-Vlaanderen, was hij steeds werkzaam in de parochiepastoraal, tot hij in 2007, gedwongen door zijn gezondheidstoestand, definitief naar België moest terugkeren. Zijn gouden hart, vol geloof in Christus en liefde voor zijn mensen, bleef echter steeds in de Filipijnen.

Na de taalschool gevolgd te hebben in Taytay was hij gedurende drie jaar onderpastoor in Natonin en vervolgens drie jaar pastoor in Pinukpuk. Toen werd Mike gevraagd voor de missiepropaganda in Oost-Vlaanderen maar na een jaar mocht hij terugkeren naar Pinukpuk als pastoor. Hij zou er nog 7 jaar blijven tot hij pastoor werd in Bulanao en vervolgens in Kabugao en Agbannawag.

Duizenden kilometers heeft hij afgelegd met de jeep, maar ook veelal te voet, om er zijn christengemeenschappen te bezoeken, het evangelie te verkondigen, de sacramenten toe te dienen, maar ook om hun lichamelijk welzijn te verbeteren. Hij bracht de mensen samen en moedigde hen aan om hun toestand te verbeteren. Zo heeft hij zeker in een 20-tal gehuchten, in samenwerking met de bevolking, waterputten gegraven, soms wel tot 40 meter diep, opdat zijn mensen dichtbij drinkbaar water zouden hebben. Als hij van zijn mensen sprak, dan zei Mike: “Wij Kalinga’s”, en ze beschouwden hem ook als één van hen. Zo kon hij ook voor vrede en verstandhouding zorgen onder hen en hun bemiddelaar zijn bij stammentwisten. Hij was hun “Peace-pactholder”. Toen eens twee dorpen in zware ruzie lagen slaagde hij erin de ouderlingen van beide groepen samen te brengen om te onderhandelen. Dat kon lang duren, tot na middernacht, maar toen alles geregeld was begonnen ze de varkens te slachten en samen te eten. Een paar varkens gingen er wel aan maar vele mensen waren gered.

Enkele jaren geleden moest Mike noodgedwongen naar België komen. Jaren lang bleef hij, tegen alle hoop in, denken opnieuw te kunnen vertrekken, naar “zijn” mensen, daar waar hij thuishoorde. Voor wie hij zich jarenlang volledig ingezet had. Toen ik zag en voelde dat Mike hier niet gelukkig was, dat hij iets mankeerde, vroeg ik hem: “Wat is er Mike, zit je zonder tabak?” Neen zei hij. “Zit je misschien zonder pijp?” “Neen, antwoordde hij, ik zit zonder compagnie”. Wij dachten misschien dat hij veel dingen niet goed meer wist, maar het voornaamste wist hij misschien beter dan wij.

Nu is Mike naar de hemel en vast en zeker zit hij daar niet zonder compagnie. Hij zit er weer bij zijn volk. Hij zal er niet meer moeten onderhandelen in peace-pactvergaderingen want er zal echte vrede zijn. Nu kan hij er volop genieten van wat hij hier op aarde 47 jaar lang bij “zijn Kalinga’s” heeft trachten te verwezenlijken.

Louis MELLEBEEK