Pater Jozef Annaert

 

Geboren te Erondegem op 14.11.1926

Religieuze geloften op 08.09.1947

Priester gewijd op 02.08.1952

Missionaris in Congo (NC) van 1953 tot 1991 en daarna in België

Overleden in Zuun op 30.01.2017 

 

“Het was toch een mooie tijd en wij hebben schoon werk kunnen doen”. Zo kon Jef vooral de laatste jaren gelukkig en dankbaar terugkijken op zijn werk, 38 jaar lang in verschillende missieposten van de bisdommen Lisala en Budzala in Noord-Congo. Wij kunnen dat leven samenvatten in deze woorden: zeer ijverig, dicht bij de mensen met veel aandacht voor al hun noden en voor de vorming van verantwoordelijken.

Jef is geboren in Erondegem op 14 november 1926 in een gezin van 6 kinderen. Zijn ouders hadden een winkel in wat men toen “koloniale waren” noemde. Van op jonge leeftijd wilde hij missionaris worden en onmiddellijk na de oorlog trad hij binnen in het noviciaat van Scheut. Stilaan groeide het verlangen om naar China te gaan, doch omwille van de omstandigheden werd het Congo. Daar begon hij zijn missiewerk in 1953. Met zijn jeugdig enthousiasme en zijn vele talenten kon hij elk werk aan: in de scholen, de broussedorpen en de centrale missieposten.

Overal heeft Jef zijn roeping op een heel speciale manier gestalte gegeven. Hij was bezield met een vurig verlangen om het Rijk Gods gestalte te geven, en had een hart speciaal voor eenzamen en verlatenen. Altijd zoekend om mensen te helpen, altijd op de baan, soms een beetje gejaagd, wilde hij mensen ontmoeten, zelfs in de verre dorpen. De kinderen en jongeren noemden hem Fula omdat hij zo vlug en haastig door de brousse reed zoals de bussen in Kinshasa zich een weg zoeken door het drukke verkeer.

Niets was hem te veel. Jef had altijd veel aandacht voor de hele mens en wilde met zijn kleine ontwikkelingsprojecten samen met de mensen zoeken naar een beter leven in gezondheid, voeding en hygiëne. Vandaar zijn aandacht en inzet voor landbouw, veeteelt en het kweken van groenten.

Ondanks zijn altijd drukke agenda maakte hij tijd voor stilte en gebed. Hij kende heel goed de bijbel en wilde daarvan getuigen. Je weet, waar het hart van vol is… Vele jaren trok hij overal rond met aangepaste filmen die op een eenvoudige manier de mensen vertrouwd maakten met de Bijbel. Godsdienstlessen aan de doopleerlingen en in de scholen stond bij hem bovenaan op de agenda. Hij organiseerde vormingssessies voor catechisten en andere verantwoordelijken in de dorpen opdat overal plaatselijke leiders de kerkgemeenschap zouden in handen nemen. En Jef deed het altijd met enthousiasme, met de glimlach en met een ijver en een bezieling die aanstekelijk werkten. Daarom was hij ook overal zo graag gezien. Ook de confraters hadden hem graag omwille van zijn opgeruimd karakter, zijn humor en zijn dynamisme.

Hij heeft heel hard gewerkt want hij kon niet stilzitten en wij zouden kunnen zeggen, hij heeft bergen verzet, hij deed dingen die anderen niet voor mogelijk hielden. Jef was ook de eerste om dat allemaal met veel humor of een kwinkslag te relativeren en te zeggen: ik ben maar een onnutte dienstknecht. Ook zijn inzet gedurende 14 jaar in Haaltert werd erg gewaardeerd omdat hij alles deed met hart en ziel. Ook daar stond hij heel dicht bij de mensen met veel aandacht voor hun lief en leed.

Een paar jaar geleden begonnen de gezondheidsproblemen zich uitdrukkelijker te stellen, maar we hebben hem zelden horen klagen, ook al ging het soms heel moeilijk. In de nacht van 29 op 30 januari is hij dan nog eerder onverwacht overleden.

Samen met de vele mensen die Jef gekend hebben op al zijn missieposten en op de plaatsen waar hij later ook nog gewerkt heeft, leggen wij dankbaar gans zijn leven in Gods handen terug.

Cyriel STULENS