Pater Marcel Van Buggenhout

 

Geboren te Terhagen op 24.07.1926

Religieuze geloften op 08.09.1947

Priester gewijd op 03.08.1952

Missionaris in Congo (KAS) van 1953 tot 1988 en daarna in België

Overleden in Zuun op 27.01.2017

 

 

Marcel deed zijn humaniora in het Onze-Lieve-Vrouwcollege van Boom en trok daarna naar het noviciaat van Scheut in Zuun. Na zijn filosofie in Scheut en Néchin en zijn theologie in Scheut en Leuven vertrok hij in augustus 1953 naar het toenmalige Luluabourg. Tot aan de onafhankelijkheid in 1960 was hij schoolpater in Kasangayi, Katende en Kamonya. Na zijn verlof in België werd hij dan in 1961 reispater, achtereenvolgens in Tshibala, Kamponde, Yangala en Kalomba. Zo had Marcel er al 35 jaar missiewerk opzitten en toen hij in 1988 definitief naar België kwam was hij 12 jaar lang aalmoezenier in het OCMW-woonzorgcentrum Populierenhof en medepastoor in Nieuwkerken-Waas. Toen werd het tijd om het stilaan wat rustiger aan te doen en hij ging op rust in Schilde en vervolgens voor verzorging naar Zuun.

Marcel beleefde deugd aan zijn 35 jaar als missionaris in Congo en vervolgens aan de periode in Nieuwkerken-Waas waar hij mensen bleef ontmoeten en in Schilde waar hij zich ook nog inzette voor OKRA, de Bond van Gepensioneerden. Hij zocht steeds met mensen samen te zijn, en voelde zich goed in een sfeer van hartelijkheid. In vriendelijke woorden kon hij daar dan vitamientjes doorgeven als een goede boodschap. Dat was immers zijn levenswerk geweest, ook in Congo als school- en reispater.

Om zijn geestelijk leven te voeden en om zinvolle woorden te kunnen spreken las hij heel veel, en in de stilte van het gebed kon hij naar de diepte graven om mensen te raken. In uren van pijn en als het leven moeizaam was leerde hij geduld en wijsheid, en zo leerde hij ook de mensen beter kennen in hun grote nood aan begrip en bemoediging. Marcel kreeg de genade om in te zien dat ieder mens kan groeien naar volheid en mooie medemenselijkheid.

Het loon dat Marcel ontving voor dit werk was het rijke gevoelen te mogen delen in het geluk en de samenhang van vele mensen die met enthousiasme een betere toekomst voor zichzelf opbouwden. Met Paulus kon hij beweren: “Wee mij, als ik het evangelie niet verkondig!” En de sleutel van zijn geheim vinden we in wat Jezus zelf zei: “Dit is mijn opdracht: dat jullie elkaar liefhebben met de liefde die ik jullie toedraag. De grootste liefde die iemand zijn vrienden kan betonen, bestaat hierin dat hij zijn leven voor hen geeft.” Marcel leverde veel bewijzen van daadwerkelijke liefde. Zo kwam hij tot diepe vreugde en hij droeg vruchten die blijvend zijn. Een betere wereld wordt inderdaad mogelijk voor mensen die openstaan voor Gods barmhartige en scheppende liefde. Marcel heeft er zijn steentje toe bijgedragen.

Frans DOUWEN