in memoriam Dominicus Rik

Pater Rik Dominicus 

 

Geboren te Lommel op 03.05.1926

Religieuze geloften op 08.09.1948

Priester gewijd op 02.08.1953

Missionaris in Congo van 1955 tot 1962, in Brazilië van 1963 tot 2000 en daarna in België

Overleden in Halle op 03.10.2016 

 

Rik werd geboren in een diep christelijk en missionair gezinde familie. Zijn zus Gusta ging als ICM-missionaris in Congo werken. Zijn zus Maria was verbonden aan het Withuis en gaf aan haar missionaire roeping gestalte als verpleegster hier te lande. Zijn broer Joep en zus Irene waren steunpilaren van de missionaire werking in Lommel waar missionarissen en ontwikkelingswerkers steeds op steun konden rekenen.

Na zijn humaniora in het sint-Hubertuscollege in Neerpelt trok Rik naar Scheut en volgde er de klassieke opleiding. Eerst ging hij als missionaris in Kinshasa werken waar hij zeven jaar in het onderwijs en in de parochiepastoraal werkzaam was. Daarna volgde hij nog twee jaar cursus aan Lumen Vitae in Brussel en toen deed de toenmalige Algemeen Overste beroep op hem om samen met drie andere confraters een nieuwe missie van Scheut te gaan stichten in Brazilië. Rik werd er de eerste overste.

Daar deed die eerste groep echt pionierswerk. Het land bevond zich onder een repressieve militaire dictatuur. Het bisdom waarin ze werkten, Nova Iguaçu, was pas opgericht, en in die stad kwamen jaarlijks vele duizenden migranten toe uit het arme Noordoosten, op zoek naar werk en een beter leven. Het was een stad en een streek met veel armoede, sociale problemen, misdaad en geweld.

De nieuwe ploeg wilde ook alles op een nieuwe manier aanpakken, en door hun manier van leven en door “samenwerking op voet van gelijkheid” met alle andere groepen pastorale werkers een nieuw elan tot stand brengen. Zo hebben ze een trend gezet voor het werk van Scheut in de daaropvolgende decennia. In een interview afgenomen door Bert Claerhout en verschenen in Kerk en Leven in 2010 zei Rik daarover: “Onze manier van werken was overal grotendeels dezelfde: met sterke parochiale teams groepsdynamische processen op gang brengen, catechesecentra oprichten van waaruit we de gelovigen en geïnteresseerden trachtten te bereiken en te vormen voor gebedsdiensten, ziekenbezoek, enzovoorts. Kortom, werk aan de basis waarbij leken een grote inbreng hadden.”

Rik was een gedreven missionaris. Hij bleef niet bij de pakken zitten. Wanneer na enkele jaren beslist werd een tweede missie te beginnen in Volta Redonda was hij kandidaat om opnieuw te beginnen. Tien jaar later werd beslist een missie te beginnen in de staat Pará aan de deur van het Amazonegebied, een gebied – in de woorden van Rik zelf – “met verdrukking van de arme inheemse bevolking door grootgrondbezitters en met corruptie van het regime en van de politie”. Opnieuw was hij kandidaat. Overal was hij steeds bereid om Braziliaanse kandidaat-Scheutisten, stagiaires en jonge confraters in huis te nemen om ze te laten profiteren van zijn missionaire ervaring en pastorale aanpak.

Ouder geworden heeft hij zich nog zeer verdienstelijk gemaakt op verschillende plaatsen in het bisdom Itabira, en daarna, terug in België, in de stad Antwerpen. Overal heeft hij vele vruchten mogen plukken van zijn inzet. Hij bracht bloeiende gemeenschappen tot stand waar de mensen zich inzetten en op hun beurt missionaris werden.

Ten slotte is Rik op rust gegaan in onze missiehuizen van Schilde, Kessel-Lo en Zuun. Na een lange slepende ziekte is hij rustig van ons heengegaan in het Mariaziekenhuis van Halle en rust nu te midden van zijn confraters in Schilde. Een groot missionaris is thuisgekomen in het huis van zijn Meester.

Julien Vandevoorde